arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วลาหกสังยุต

๒. สุจริตสูตร เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๙ ในวลาหกสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๑. วลาหกสังยุต

๑. เทสนาสูตร

ว่าด้วยทรงแสดงเทพพวกวลาหก

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต สุจริตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๖๙–๓๖๙

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงเทพพวกวลาหกแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ฯลฯ

เทพพวกวลาหก เป็นอย่างไร

คือ เทพทั้งหลายที่เป็นสีตวลาหกก็มี ที่เป็นอุณหวลาหกก็มี ที่เป็นอัพภวลาหกก็มี ที่เป็นวาตวลาหกก็มี ที่เป็นวัสสวลาหกก็มีภิกษุทั้งหลาย เหล่านี้เราเรียกว่า เทพพวกวลาหก”

เทสนาสูตรที่ ๑ จบ

จบ ๒. สุจริตสูตร