๘. อนุธัมมสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๗

ความเป็นอย่างอื่นแห่งธรรมที่ตั้งอยู่เหล่านี้แลย่อมปรากฏอยู่ ดูก่อนอานนท์ เธอถูกถามอย่างนี้แล้วพึงตอบอย่างนี้”

๗. อนุธัมมสูตร

ว่าด้วยผู้มีธรรมอันเหมาะสม

{๘๓} [๓๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ย่อมมีธรรมอันเหมาะสมดังนี้ คือ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่ายในรูปอยู่ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่ายในเวทนาอยู่ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่ายในสัญญาอยู่ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่ายในสังขารทั้งหลายอยู่ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่ายในวิญญาณอยู่ ภิกษุนั้นเมื่อเป็นผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่ายในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่ ย่อมกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณได้ เมื่อกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณได้ ย่อมหลุดพ้นจากรูป ย่อมหลุดพ้นจากเวทนา ย่อมหลุดพ้นจากสัญญา ย่อมหลุดพ้นจากสังขาร ย่อมหลุดพ้นจากวิญญาณ ย่อมหลุดพ้นจากชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกขะ โทมนัส และอุปายาสได้ เรากล่าวว่าย่อมหลุดพ้นจากทุกข์”

๘. ทุติยอนุธัมมสูตร

ว่าด้วยผู้มีธรรมอันเหมาะสม สูตรที่ ๒

{๘๔} [๔๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมย่อมมีธรรมอันเหมาะสมดังนี้ คือ พึงเป็นผู้พิจารณา

เห็นอนิจจังในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่ เมื่อเธอพิจารณาเห็นอนิจจังในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่ ย่อมกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณได้ เมื่อเธอกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณได้ ย่อมหลุดพ้นจากรูป ย่อมหลุดพ้นจากเวทนา ย่อมหลุดพ้นจากสัญญา ย่อมหลุดพ้นจากสังขาร ย่อมหลุดพ้นจากวิญญาณ ย่อมหลุดพ้นจากชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกขะ โทมนัส และอุปายาสได้ เรากล่าวว่าย่อมหลุดพ้นจากทุกข์”

๙. ตติยอนุธัมมสูตร

ว่าด้วยผู้มีธรรมอันเหมาะสม สูตรที่ ๓

{๘๕} [๔๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมย่อมมีธรรมอันเหมาะสมดังนี้ คือ พึงเป็นผู้พิจารณาเห็นทุกข์ในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่ เมื่อเธอพิจารณาเห็นทุกข์ในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่ ย่อมกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณได้ เมื่อกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณได้ ย่อมหลุดพ้นจากรูป ย่อมหลุดพ้นจากเวทนา ย่อมหลุดพ้นจากสัญญา ย่อมหลุดพ้นจากสังขาร ย่อมหลุดพ้นจากวิญญาณ ย่อมหลุดพ้นจากชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกขะ โทมนัส และ อุปายาสได้ เรากล่าวว่าย่อมหลุดพ้นจากทุกข์”