๑๐. อตีตานาคตปัจจุปันนสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๗

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นทุกข์ไม่จำต้องกล่าวถึงรูปที่เป็นปัจจุบันเลย อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่อาลัยในรูปที่เป็นอดีต ไม่เพลิดเพลินรูปที่เป็นอนาคต ปฏิบัติเพื่อความเบื่อหน่ายเพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับรูปที่เป็นปัจจุบันเวทนาที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นทุกข์ ฯลฯ

สัญญาที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นทุกข์ ฯลฯ

สังขารที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นทุกข์ ฯลฯ

วิญญาณที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นทุกข์ ไม่จำต้องกล่าวถึงวิญญาณที่เป็นปัจจุบันเลย อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่อาลัยในวิญญาณที่เป็นอดีตไม่เพลิดเพลินวิญญาณที่เป็นอนาคต ปฏิบัติเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัดเพื่อดับวิญญาณที่เป็นปัจจุบัน”

กาลัตตยทุกขสูตรที่ ๑๐ จบ

๑๑. กาลัตตยอนัตตสูตร

ว่าด้วยสิ่งที่เป็นอนัตตาใน ๓ กาล

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี