arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ทิฏฐิสังยุต · ทุติยเปยยาล

๒๑. รูปีจอรูปีจอัตตาสูตร เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๕๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในทุติยเปยยาลมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ทิฏฐิสังยุต ทุติยเปยยาล รูปีจอรูปีจอัตตาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๐๗–๕๐๗

หน้า ๕๐๗

๒๑. รูปีจอรูปีจอัตตสูตร

ว่าด้วยอัตตาทั้งที่มีรูป ทั้งที่ไม่มีรูป

[๔๕๒] กรุงสาวัตถี. อัตตาทั้งที่มีรูป ทั้งที่ไม่มีรูป หลังจากตายไปแล้ว ย่อมไม่สลายไป ฯลฯ

จบ รูปีจอรูปีจอัตตสูตร

อรรถกถารูปีขอรูปีจอัตตสูตรที่ ๒๑

บทว่า รูปีจอรูปีจ ได้แก่ อารมณ์และฌาน คือ ทิฏฐิที่ยึดถือ(อารมณ์และฌาน) ว่า เป็น อัตตา.

จบ อรรถกถารูปีจอรูปีจอัตตสูตร

๒๒. เนวรูปีนารูปีอัตตสูตร

ว่าด้วยอัตตาที่มีรูปก็หามิได้ ไม่มีรูปก็หามิได้

[๔๕๓] ฯลฯ อัตตาที่มีรูปก็หามิได้ ไม่มีรูปก็หามิได้ หลังจากตายไปแล้ว ย่อมไม่สลายไป ฯลฯ

จบ เนวรูปีนารูปีอัตตสูตร

อรรถกถาเนวรูปีนารูปีอัตตาสูตรที่ ๒๒

บทว่า เนวรูปีนารูปี ได้แก่ ทิฏฐิที่ยึดถือด้วยเหตุเพียง ตักกะ(การตรึก)

จบ อรรถกถาเนวรูปีนารูปีอัตตาสูตร

จบ ๒๑. รูปีจอรูปีจอัตตาสูตร