๑๐. ทัพพสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๕

๘. ปาฏลิคามียวรรค ๑๐. ทุติยทัพพสูตร

ข้าพระองค์แล้ว” พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนทัพพะ เธอจงทราบ เวลาเองเถิด”

ลำดับนั้น ท่านพระทัพพมัลลบุตรลุกจากอาสนะ ถวายบังคมพระผู้มี พระภาคเจ้า กระทำประทักษิณแล้วเหาะขึ้นไปในเวหาส นั่งขัดสมาธิ เข้าเตโชสมาบัติอยู่กลางหาว ออกจากสมาบัติแล้วก็ปรินิพพานเมื่อท่านพระทัพพมัลลบุตรเหาะขึ้นไปในอากาศ นั่งขัดสมาธิ เข้าเตโชสมาบัติอยู่กลางหาว ออกจากสมาบัติแล้วปรินิพพาน เมื่อสรีระถูกไฟ เผาไหม้อยู่ ไม่ปรากฏว่ามีเถ้าและเขม่าเลย เหมือนเมื่อเนยใสหรือน้ำมันที่ ถูกไฟเผาไหม้ ก็ไม่ปรากฏว่ามีเถ้าและเขม่าฉะนั้นลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรง เปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

รูปกายได้แตกสลายไปแล้ว รูปสัญญาเป็นต้นก็ดับ

ลงแล้ว เวทนาทั้งปวงก็ดับสนิทแล้ว สงขารทั้งหลาย

ก็สงบระงับแล้ว วิญญาณก็ถึงความดับสูญแล้ว

๑๐. ทุติยทัพพสูตร

ว่าด้วยการปรินิพพานของพระทัพพทัลลบุตร สูตรที่ ๒

{๑๗๘} [๘๐] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อาราม ของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระ ภาคเจ้าตรัสเรียกพระภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย” ภิกษุเหล่านั้น ทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว

พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ‘‘ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อทัพพมัลลบุตร เหาะขึ้นไปในอากาศ นั่งขัดสมาธิ เข้าเตโชสมาบัติอยู่กลางหาว ออกจาก สมาบัติแล้วปรินิพพาน เมื่อสรีระกำลังถูกไฟเผาไหม้อยู่ ไม่ปรากฏว่ามีเถ้าและเขม่าเลยเหมือนเมื่อเนยใสหรือนํ้ามันถูกไฟเผาไหม้ ไม่ปรากฏว่ามีเถ้าและเขม่าฉะนั้น”ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

ไฟที่ลุกไหม้ภาชนะสำริดเป็นต้นที่ช่างใช้ค้อนเหล็กตี

ซึ่งค่อย ๆ ดับไป ย่อมไม่มีใครรู้ว่าไปไหน ฉันใด

พระขีณาสพทั้งหลายผู้หลุดพ้นแล้วโดยชอบ ข้ามเครื่อง

ผูกคือกามและโอฆะได้แล้ว บรรลุอนุปาทิเสสนิพพานที่

เป็นความสุขยั่งยืน ย่อมไม่มีคติทางไปให้รู้ได้ ฉันนั้น

จบ ปาฏลิคามิยวรรคที่ ๘

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมนิพพานสังยุตตสูตร ๒. ทุติยนิพพานสังยุตตสูตร

๓. ตติยนิพพานสังยุตตสูตร ๔. จตุตกนิพพานสังยุตตสูตร

๕. จุนทสูตร ๖. ปาฏลิคามียสูตร

๗. ทวิธาปถสูตร ๘. วิสาขาสูตร

๙. ปฐมทัพพสูตร ๑๐. ทุติยทัพพสูตร

พระบาลีสุตตันปิฎก

ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระะภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

๑. เอกกนิบาต

๑. ปฐมวรรค

๑. โลภสูตร

ว่าด้วยการละโลภะได้เป็นพระอนาคามี

{๑๗๙} [๑] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอละอกุศลธรรมอย่างหนึ่งเสียได้ เราขอรับรองว่าพวกเธอจะได้เป็นอนาคามีแน่นอน อกุศลธรรมอย่างหนึ่งนั้นคืออะไร คือ พวกเธอละอกุศลธรรมอย่างหนึ่งคือโลภะเสียได้ เราขอรับรองว่าพวกเธอจะได้เป็นอนาคามีแน่นอน”