๙. ทัพพสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๕

พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน

คนที่ไม่มีของรัก ก็ไม่ต้องมีทุกข์ เรากล่าวว่า ‘คนเหล่านั้นเป็นผู้ไม่มีความโศก เป็นผู้ปราศจากกิเลสดุจธุลี เป็นผู้ไม่มีความคับแค้นใจ’ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นอย่างนี้้ว่า

ความโศกก็ดี ความรํ่าไรก็ดี ความทุกข์ก็ดี หลาย

รูปแบบในโลกนี้ มีอยู่เพราะอาศัยสัตว์และสิ่งของอัน

เป็นที่รัก เมื่อไม่มีสัตว์และสิ่งของอันเป็นที่รัก ความโศก

ความรํ่าไร หรือความทุกข์เหล่านี้ก็จะไม่มี

เพราะเหตุนั้นแล ผู้ที่ไม่มีสัตว์และสิ่งของอันเป็น

ที่รักในโลกไหน ๆ จึงเป็นผู้มีความสุข ปราศจากความ

โศก เพราะฉะนั้น ผู้ปรารถนาความไม่เศร้าโศกที่ปราศ

จากธุลีกิเลส จึงไม่พึงทำสัตว์และสิ่งของในโลกไหน ๆ

ให้เป็นที่รัก

๙. ปฐมทัพพสูตร

ว่าด้วยการปรินิพพานของพระทัพพมัลลบุตร สูตรที่ ๑

{๑๗๗} [๗๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อันเป็น สถานที่พระราชทานเหยึ่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ครั้งนั้นแล ท่าน พระทัพพมัลลบุตรเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้ว ถวาย บังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระสุคตเจ้า บัดนี้เป็นเวลาปรินิพพานของ

๘. ปาฏลิคามียวรรค ๑๐. ทุติยทัพพสูตร

ข้าพระองค์แล้ว” พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนทัพพะ เธอจงทราบ เวลาเองเถิด”

ลำดับนั้น ท่านพระทัพพมัลลบุตรลุกจากอาสนะ ถวายบังคมพระผู้มี พระภาคเจ้า กระทำประทักษิณแล้วเหาะขึ้นไปในเวหาส นั่งขัดสมาธิ เข้าเตโชสมาบัติอยู่กลางหาว ออกจากสมาบัติแล้วก็ปรินิพพานเมื่อท่านพระทัพพมัลลบุตรเหาะขึ้นไปในอากาศ นั่งขัดสมาธิ เข้าเตโชสมาบัติอยู่กลางหาว ออกจากสมาบัติแล้วปรินิพพาน เมื่อสรีระถูกไฟ เผาไหม้อยู่ ไม่ปรากฏว่ามีเถ้าและเขม่าเลย เหมือนเมื่อเนยใสหรือน้ำมันที่ ถูกไฟเผาไหม้ ก็ไม่ปรากฏว่ามีเถ้าและเขม่าฉะนั้นลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรง เปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

รูปกายได้แตกสลายไปแล้ว รูปสัญญาเป็นต้นก็ดับ

ลงแล้ว เวทนาทั้งปวงก็ดับสนิทแล้ว สงขารทั้งหลาย

ก็สงบระงับแล้ว วิญญาณก็ถึงความดับสูญแล้ว

๑๐. ทุติยทัพพสูตร

ว่าด้วยการปรินิพพานของพระทัพพทัลลบุตร สูตรที่ ๒

{๑๗๘} [๘๐] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อาราม ของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระ ภาคเจ้าตรัสเรียกพระภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย” ภิกษุเหล่านั้น ทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว