arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต · วรรคที่ ๔

๗. ธรรมสูตร เล่ม ๒๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต วรรคที่ ๔ ธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๕ หน้า ๔๔๔–๔๔๖

หน้า ๔๔๔

ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ภิกษุผู้พิจารณาเห็นกายเป็นของไม่งาม ตั้งสติไว้ที่

ลมหายใจเข้าออก มีความเพียรไม่หยุดหย่อน เห็นแจ้ง

นิพพานอันเป็นที่สงบระงับสังขารทั้งปวง

ภิกษุนั้นแลจัดว่าเป็นผู้เห็นโดยชอบ พากเพียรอยู่ ย่อม

หลุดพ้นได้ในเพราะนิพพานอันเป็นที่สงบระงับสังขาร

ทั้งปวงนั้น ภิกษุนั้นแลบรรลุอภิญญา ๖ สงบระงับแล้ว

ก้าวล่วงโยคะ ๔ ได้แล้วชื่อว่าเป็นมุนี

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความแม้นี้ไว้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๗. ธัมมานุธัมมปฏิปันนสูตร

ว่าด้วยผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม

{๒๖๕} [๘๖] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมย่อมมีสภาวะสมควรที่จะกล่าวได้ดังนี้ว่า เป็นผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม คือ เมื่อกล่าว

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม หมายถึงเป็นผู้ปฏิบัติข้อปฏิบัติอันเป็นส่วนเบื้องต้นมีความบริสุทธิ์แห่งศีลเป็นต้นที่คล้อยตามคือเป็นเหตุให้ลุถึงธรรมระดับสูงคือโลกุตตรธรรม(ที.ปา.อ. ๒๑๘ สํ.นิ.อ. ๓๙, ขุ.อิติ.อ. ๓๐๖)
หน้า ๔๔๕

ย่อมกล่าวแต่ธรรมอย่างเดียว ไม่กล่าวอธรรม เมื่อตรึก ย่อมตรึกถึงวิตกที่เป็นธรรม ไม่ตรึกถึงวิตกที่เป็นอธรรม ก็หรือว่าเป็นผู้มีอุเบกขา เพราะเว้นการกล่าวอธรรมและการตรึกถึงอธรรมทั้งสองนั้นได้ย่อมอยู่อย่างผู้มีสติสัมปชัญญะ”ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์อย่างนี้ว่า

ภิกษุผู้ยินดีพอใจในธรรม พิจารณาธรรมอยู่

เนือง ๆ ระลึกถึงธรรมอยู่เนือง ๆ ย่อมไม่เสื่อมจาก

พระสัทธรรม

ภิกษุผู้เดิน ยืน นั่ง หรือนอนอยู่ก็ตาม ทำจิตของ

ตนให้สงบอยู่ในภายในได้ ย่อมบรรลุถึงความสงบ

(คือนิพพาน) ได้แน่นอน

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ย่อมกล่าวแต่ธรรมหมายถึงกล่าวเฉพาะธรรมคือกถาวัตถุ ๑๐ ไม่กล่าวอธรรม หมายถึง ไม่กล่าวเรื่องความมักมากเป็นต้นอันตรงข้ามกับกถาวัตถุ ๑๐ นั้น (ขุ.อิติ.อ. ๓๐๖)
  2. ๒วิตกที่เป็นธรรม หมายถึงกุศลวิตกมีเนกขัมมวิตกเป็นต้น วิตกที่ไม่เป็นธรรม หมายถึงอกุศลวิตกมีกามวิตกเป็นต้น (ขุ.อิติ.อ. ๓๐๗)
  3. ๓เป็นผู้มีอุเบกขา ในที่นี้หมายถึงเป็นผู้ติดตามเอาใจใส่ในข้อปฏิบัติเช่นนั้น กล่าวคือพอกพูนเฉพาะการเจริญสมถะและวิปัสสนาอยู่เท่านั้น หรือวางเฉยในการปฏิบัติสมถะ หมั่นประกอบอยู่ แต่หน้าที่ที่ควรทำในวิปัสสนาเท่านั้น (ขุ.อิติ.อ. ๓๐๗)
  4. ๔ธรรม ในที่นี้หมายถึงธรรมคือสมถะแสะวิปัสสนา หรือคุณธรรมีศีลเป็นต้น (ขุ.อิติ.อ. ๓๐๗
  5. ๕สัทธรรม ธรรมฝ่ายดี ในที่นี้หมายถึงโพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ และโลกุตตรธรรม ๙ ประการ (ขุ.อิติ.อ. ๓๐๗-๓๐๘)
หน้า ๔๔๖

๔. จตุตถวรรค ๘. อันธกรณสูตร

๘. อันธกรณสูตร

ว่าด้วยวิตกที่ทำให้มืดมนและที่ไม่ทำให้มืดมน

{๒๖๖} [๘๗] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อกุศลวิตกที่ทำให้มืดมน ทำให้ไม่มีปัญญาจักษุทำให้ไม่รู้ เป็นตัวดับปัญญา เป็นไปในฝ่ายให้เกิดทุกข์ ไม่เป็นไปนิพพานนี้มี ๓ ประการ อกุศลวิตก ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ

๑. กามวิตก ความตรึกในกาม

๒. พยาปาทวิตก ความตรึกในการปองร้าย

๓. วิหิงสาวิตก ความตรึกในการเบียดเบียน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อกุศลวิตกที่ทำให้มืดมน ทำให้ไม่มีปัญญาจักษุ ทำให้ไม่รู้เป็นตัวดับปัญญาเป็นไปในฝ่ายให้เกิดทุกข์ ไม่เป็นไปเพื่อนิพพานนี้มี ๓ ประการนี้แล{๒๖๗} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กุศลวิตกที่ไม่ทำให้มืดมน ทำให้มีปัญญาจักษุทำให้รู้ ทำให้ปัญญาเจริญ เป็นไปในฝ่ายให้เกิดสุข เป็นไปเพื่อนิพพานนี้มี ๓ ประการ กุศลวิตก ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ

๑. เนกขัมมวิตก ความตรึกในการออกบวช

๒. อัพยาปาทวิตก ความตรึกในการไม่ปองร้าย

๓. อวิหิงสาวิตก ความตรึกในการไม่เบียดเบียน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กุศลวิตกที่ไม่ทำให้มืดมน ทำให้มีปัญญาจักษุทำให้รู้ ทำให้ปัญญาเจริญ เป็นไปในฝ่ายให้เกิดสุข เป็นไปเพื่อนิพพานนี้มี ๓ ประการนี้แล”

จบ ๗. ธรรมสูตร