๖. ทานสูตร เล่ม ๒๕

แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

“ภิกษุทั้งหลาย ถ้าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้ผลแห่งทานเจตนาและการจำแนกทาน เหมือนอย่างที่เรารู้ สัตว์เหล่านั้นไม่ให้ทานเสียก่อน ก็จะไม่บริโภค และมลทินคือความตระหนี่ก็จะไม่พึงครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้นได้ แม้คำข้าวคือก้อนข้าวของ สัตว์เหล่านั้นจะพึงเหลืออยู่คำสุดท้ายก็ตามถ้าปฏิคาหกของพวกเขายังมีอยู่ สัตว์เหล่านั้นยังไม่ได้แบ่งคำข้าวคำสุดท้าย แม้นั้น(ให้แก่ปฏิคาหก) ก็จะไม่บริโภค ภิกษุทั้งหลาย แต่เพราะสัตว์ทั้งหลายไม่รู้ผลแห่งทานเจตนาและการจำแนกทานเหมือนอย่างที่เรารู้ ฉะนั้น สัตว์เหล่านั้นจึงไม่ให้ทาน เสียก่อนแล้วบริโภค และมลทินคือความตระหนี่ก็ครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้นได้”

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ถ้าสัตว์ทั้งหลายรู้ผลของการจำแนกทาน

ตามที่พระผู้มีพระภาคผู้ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ตรัสไว้

โดยวิธีที่วิบากนั้นจะมีผลมากอย่างนี้

พึงกำจัดมลทินคือความตระหนี่ มีใจเลื่อมใสยิ่ง

พึงถวายทานตามกาลในพระอริยะทั้งหลาย

ซึ่งเป็นเขตที่ทานอันบุคคลถวายแล้วมีผลมาก

อนึ่ง ทายกจำนวนมากถวายข้าว

ให้เป็นทักษิณาทานในพระทักขิไณยบุคคลทั้งหลาย

ตายจากมนุษยโลกนี้แล้ว ย่อมไปเกิดในสวรรค์

ครั้นไปเกิดในสวรรค์นั้นแล้ว

ยังปรารถนากามอยู่ แต่ไม่ตระหนี่

ก็จะบันเทิงในสวรรค์นั้น เสวยผลของการจำแนกทานอยู่

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

ทานสูตรที่ ๖ จบ