๘. เภทสูตร เล่ม ๒๕

๒. ทุติยวรรค ๘. สังฆเภทสูตร

ยังปรารถนาจะบรรลุอรหัตผลอยู่ เหมือนความมีกัลยาณมิตรนี้เลย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีกัลยาณมิตรย่อมละอกุศล เพิ่มพูนกุศลได้”

ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ภิกษุผู้มีกัลยาณมิตร มีความเคารพยำเกรง ปฎิบัติ

ตามคำของกัลยาณมิตร มีสติสัมปชัญญะ พึงบรรลุ

นิพพานอันเป็นที่สิ้นสังโยชน์ทั้งปวงได้โดยลำดับ

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๘. สังฆเภทสูตร

ว่าด้วยโทษของการทำสังฆเภท

{๑๙๖} [๑๘] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอย่างหนึ่งเมื่อเกิดขึ้นในโลก ย่อมเกิดขึ้นเพื่อความไม่เกื้อกูล ไม่อำนวยความสุขแก่ชนหมู่มาก เพื่อความฉิบหายไร้ประโยชน์ เพื่อความทุกข์ แก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ธรรมอย่างหนึ่งนั้นคืออะไร คือ สังฆเภท ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็เมื่อสงฆ์แตกกันแล้ว ย่อมมีความบาดหมางกัน มีการด่าว่ากัน มีการดูหมิ่นกัน มีการขับไล่กัน เพราะ

พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ

สงฆ์แตกกันนั้น ชนทั้งหลายผู้ยังไม่เลื่อมใสก็ไม่เลื่อมใส และผู้ที่เลื่อมใสอยู่แล้ว บางพวกก็หมดความเลื่อมใส”

ในพระสูตรนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ผู้ทำลายสงฆ์ต้องไปเกิดในอบาย ตกนรกอยู่ชั่วกัลป์

ผู้มีความยินดีเข้าร่วมด้วย ตั้งอยู่ในอธรรม ย่อมเสื่อม

จากมรรค ผล นิพพาน ผู้นั้นครั้นทำลายสงฆ์ผู้พร้อม

เพรียงกันแล้วต้องหมกไหม้อยู่ในนรกชั่วกัลป์

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนื้

๙. สังฆสามัคคีสูตร

ว่าด้วยคุณของการทำหมู่คณะให้สามัคคีกัน

{๑๙๗} [๑๙] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอย่างหนึ่งเมื่อเกิดขึ้นในโลกย่อมเกิดขึ้น เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่ชนหมู่มาก เพื่อประโยซน์เกื้อกูลและความสุข แก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ธรรมอย่างหนึ่งนั้นคืออะไร คือ ความสามัคคีของหมู่คณะ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็เมื่อหมู่คณะพร้อมเพรียงกันอยู่ ย่อมไม่มีความบาดหมางกัน ไม่มีการด่าว่ากัน ไม่มีการดูหมิ่นกัน ไม่ขับไล่กัน เพราะสามัคคีของหมู่คณะนั้น ชนทั้งหลายผู้ยังไม่เลื่อมใสก็เลื่อมใส และผู้ที่เลื่อมใสอยู่แล้วก็จะเพิ่มความเลื่อมใสมากยิ่งขึ้น”