๖. สีลสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๕

๑. ปฐมวรรค ๖. ทุติยสีลสูตร

๕. ปฐมสีลสูตร

ว่าด้วยศีลและมิจฉาทิฏฐิ

{๒๑๐} [๓๒] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการจะต้อง ตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้ ธรรม ๒ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) สีลวิบัติ (๒) ทิฏฐิวิบัติ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้”

ในพระสูตรนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนี้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

นรชนผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการ คือสีลวิบัติ

และทิฎฐิวิบัติ เป็นผู้มีปัญญาทราม ตายแลวย่อมเข้าถึง

นรก

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๖. ทุติยสีลสูฅร

ว่าด้วยศีลและสัมมาทิฏฐิ

{๒๑๑} [๓๓] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า

พระบาลีสุตตันดปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการจะได้ไปสวรรค์ เหมือนถูกเชิญไปประดิษฐานไว้ ธรรม ๒ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) สีลสมบัติ (๒) ทิฏฐิสมบัติ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการนี้แลจะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญไปประดิษฐานไว้”

ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

นรชนผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการ คือ สีลสมบัติ

และทิฏฐิสมบัติ ตายแล้วย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๗. อาตาปีสูตร

ว่าด้วยภิกษุมีความเพียรจึงบรรลุธรรมเกษม

{๒๑๒} [๓๔] ความจริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ไม่มีความเพียร ไม่มีโอตตัปปะ เป็นผู้ไม่สมควรที่จะตรัสรู้ ไม่สมควรที่จะนิพพาน ไม่สมควรที่จะบรรลุธรรม อันเป็นแดนเกษมจากโยคะที่ยอดเยี่ยมดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีความเพียร มีโอตตัปปะ เป็นผู้สมควรที่จะตรัสรู้ สมควรที่จะนิพพาน สมควรที่จะบรรลุธรรมอันเป็นแดนเกษมจากโยคะที่ยอดเยี่ยมได้”