arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ · ทุติยปาราชิกสิกขาบท

อนาปัตติวาร เล่ม ๑

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๘ ในทุติยปาราชิกสิกขาบทมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อนาปัตติวาร

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ ทุติยปาราชิกสิกขาบท อนาปัตติวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑)

บาลี (สยามรัฐ)

อนาปตฺติ สกสญฺญิสฺส วิสฺสาสคาเห ตาวกาลิเก เปต- ปริคฺคเห ติรจฺฉานคตปริคฺคเห ปํสุกูลสญฺญิสฺส อุมฺมตฺตกสฺส อาทิ- กมฺมิกสฺสาติ ฯ

อทินฺนาทานมฺหิ ปฐมภาณวารํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นของตน ๑ ถือเอาด้วยวิสาสะ ๑ ขอยืม ๑ ทรัพย์อันเปรตหวงแหน ๑ ทรัพย์อันสัตว์ดิรัจฉานหวงแหน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นของบังสุกุล ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ เหล่านี้ ไม่ต้องอาบัติ.

ปฐมภาณวาร ในอทินนาทานสิกขาบท จบ.

จบ อนาปัตติวาร