arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ · ทุติยปาราชิกสิกขาบท

อนาปัตติวาร เล่ม ๑

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๘ ในทุติยปาราชิกสิกขาบทมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ ทุติยปาราชิกสิกขาบท อนาปัตติวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑ หน้า ๗๒–๗๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑ หน้า ๙๘–๙๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อนาปตฺติ สกสญฺญสฺส วิสฺสาสคฺคาเห ตาวกาลิเก เปตปริคฺคเห ติรจฺฉานคตปริคฺคเห ปํสุกูลสญฺญิสฺส อุมฺมตฺตกสฺส [ขิตฺตจิตฺตสฺส เวทนาฏฺฏสฺส] (๑) อาทิกมฺมิกสฺสาติ. อทินฺนาทานมฺหิ ปฐมภาณวารํ นิฏฺฺฺฐิตํ -------------------- วินีตวตฺถุอุทฺทานคาถา

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ส. [ ] เอตฺถนฺตเร ปาฐา นตฺถิ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

๑. ภิกษุสำคัญว่าเป็นของของตน

๒. ภิกษุถือเอาด้วยวิสาสะ

๓. ภิกษุถือเอาเป็นของขอยืม

๔. ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่เปรตครอบครอง

๕. ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่สัตว์ดิรัจฉานครอบครอง

๖. ภิกษุสำคัญว่าเป็นของบังสุกุล

๗. ภิกษุวิกลจริต

๘. ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน

๙. ภิกษุกระสับกระส่ายเพราะเวทนา

๑๐. ภิกษุต้นบัญญัติ

ปฐมภาณวาร ในอทินนาทานสิกขาบท จบ

จบ อนาปัตติวาร