เรื่องพระวัชชีบุตรแสดงวัตถุ ๑๐ ประการ เล่ม ๗

๑๒. สัตตสติกขันธกะ

๑. ปฐมภาณวาร

การทำสังคายนาครั้งที่ ๒

เรื่องพระวัชชีบุตรแสดงวัตถุ ๑๐ ประการ

{๖๓๐} [๔๔๖] ก็โดยสมัยนั้นแล เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จปรินิพพาน ล่วงแล้วได้ ๑๐๐ ปี พวกพระวัชชีบุตรชาวพระนครเวสาลีแสดงวัตถุ ๑๐ ประการในพระนครเวสาลี ดังนี้

๑. เก็บเกลือไว้ในเขนงฉัน ควร

๒. ฉันอาหารในเวลาบ่ายล่วงสององคุลี ควร

๓. เข้าบ้านฉันอาหารเป็นอนติริตตะ ควร

๔. อาวาสมีสีมาเดียวกัน ทำอุโบสถต่าง ๆ กัน ควร

๕. เวลาทำสังฆกรรม ภิกษุมาไม่พร้อมกันทำก่อนได้ ภิกษุ มาทีหลังจึงบอกขออนุมัติ ควร๖. การประพฤติตามอย่างที่พระอุปัชฌาย์และอาจารย์ประพฤติ มาแล้ว ควร

๗. ฉันนมสดที่แปรแล้วแต่ยังไม่เป็นนมส้ม ควร

๘. ดื่มสุราอ่อน ควร

๙. ใช้ผ้านิสีทนะไม่มีชาย ควร

๑๐. รับทองและเงิน ควร

เรื่องพระยสกากัณฑกบุตร

{๖๓๑} สมัยนั้น ท่านพระยสกากัณฑกบุตรเที่ยวจาริกในแคว้นวัชชี ได้ถึง พระนครเวสาลี นัยว่าท่านพระยสกากัณฑกบุตรพักอยู่ที่กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน ใกล้พระนครเวสาลีนั้น

{๖๓๒} สมัยนั้น พวกพระวัชชีบุตรชาวพระนครเวสาลีพอถึงวันอุโบสถใส่ นํ้าถาดทองสำริดจนเต็มแล้วตั้งไว้ในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ กล่าวแนะนำอุบาสก อุบาสิกาชาวพระนครเวสาลีที่มาประชุมกันอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลาย จง ถวายรูปิยะแก่สงฆ์ กหาปณะหนึ่งก็ได้ กึ่งกหาปณะก็ได้ บาทหนึ่งก็ได้ มาสกหนึ่งก็ได้ สงฆ์จักมีกรณียะด้วยบริขาร” เมื่อพระวัชชีบุตรกล่าวอย่าง นี้แล้ว ท่านพระยสกากัณฑกบุตรจึงกล่าวกะอุบาสกอุบาสิกาชาวพระนคร เวสาลีว่า “ท่านทั้งหลาย พวกท่านอย่าได้ถวายรูปิยะแก่สงฆ์ จะเป็น กหาปณะหนึ่งก็ตาม กึ่งกหาปณะก็ตาม บาทหนึ่งก็ตาม มาสกหนึ่งก็ตาม ทองและเงินไม่ควรแก่สมณะเชื้อสายพระศากยบุตร พระสมณะเชื้อสาย พระศากยบุตรไม่ยินดีทองและเงิน พระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตร ย่อมไม่รับทองและเงิน พระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตรมีแก้วและทองที่ วางเสียแล้ว เป็นผู้ปราศจากทองและเงิน” อุบาสกอุบาสิกาชาวพระนคร เวสาลีแม้อันพระยสกากัณฑกบุตรกล่าวอยู่อย่างนี้ ก็ยังถวายรูปิยะแก่สงฆ์ กหาปณะหนึ่งบ้าง กึ่งกหาปณะบ้าง บาทหนึ่งบ้าง มาสกหนึ่งบ้าง