หัวข้อประจำขันธกะ เล่ม ๗

{๖๒๘} ก็ในการสังคายนาพระวินัยนี้มีภิกษุ ๕๐๐ รูป ไม่หย่อนไม่เกิน เพราะ ฉะนั้น การสังคายนาพระวินัยครั้งนี้บัณฑิตจึงเรียกว่า “แจง ๕๐๐” ดังนี้แล

จบ ปัญจสติกขันธกะที่ ๑๑

ในขันธกะนี้มี ๒๓ เรื่อง

หัวข้อประจำขันธกะ

{๖๒๙} เรื่องเมื่อพระสัมพุทธปรินิพพานแล้ว พระเถระชื่อ กัสสปะ ผู้รักษาพระสัทธรรม ได้ชี้แจงกะหมู่ภิกษุ ถึงถ้อยคำที่พระสุภัททะกล่าวหมิ่นพระธรรมวินัย เมื่อ เดินทางไกลจากเมืองปาวาว่า ‘พวกเราจักสังคายนา พระสัทธรรม ในภายหน้าอธรรมจักรุ่งเรือง’เรื่องเลือกสรรภิกษุ ๕๐๐ รูปหย่อนหนึ่งรูป เรื่อง เลือกพระอานนท์ เรื่องอยู่ใกล้ถ้ำอันอุดมเพื่อทำสังคายนา พระธรรมวินัย

เรื่องถามพระวินัยกะพระอุบาลี เรื่องถามพระสูตร กะพระอานนท์ผู้เป็นบัณฑิต เรื่องพระสาวกของพระ ชินเจ้าได้ทำสังคายนาพระไตรปิฎก

เรื่องอาบัติเล็กน้อย เรื่องปฏิบัติตามพระบัญญัติ เรื่องไม่ทูลถาม เรื่องเหยียบ เรื่องให้ไหว้ เรื่องไม่ทูลขอ เรื่องให้สตรีบวช เรื่องข้าพเจ้ายอมรับอาบัติทุกกฏเพราะ เชื่อท่านทั้งหลาย เรื่องพระปุราณะ เรื่องพรหมทัณฑ์ เรื่องพระมเหสีกับพระเจ้าอุเทน

เรื่องผ้ามาก เรื่องผ้าเก่า เรื่องผ้าดาดเพดาน เรื่อง ผ้าปูฟูก เรื่องผ้าลาดพื้น เรื่องผ้าเช็ดเท้า เรื่องผ้า เช็ดฝุ่น เรื่องผ้าขยำกับโคลนเรื่องผ้า ๑,๐๐๐ ผืน เกิดแก่พระอานนท์เป็นครั้งแรก เรื่องพระฉันนะถูกลงพรหมทัณฑ์ได้บรรลุจตุราริยสัจ พระเถระ ๕๐๐ รูปเป็นผู้เชี่ยวชาญ ฉะนั้น จึงเรียกว่า “แจง ๕๐๐”

จบ ปัญจสติกขันธกะ

๑๒. สัตตสติกขันธกะ

๑. ปฐมภาณวาร

การทำสังคายนาครั้งที่ ๒

เรื่องพระวัชชีบุตรแสดงวัตถุ ๑๐ ประการ

{๖๓๐} [๔๔๖] ก็โดยสมัยนั้นแล เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จปรินิพพาน ล่วงแล้วได้ ๑๐๐ ปี พวกพระวัชชีบุตรชาวพระนครเวสาลีแสดงวัตถุ ๑๐ ประการในพระนครเวสาลี ดังนี้

๑. เก็บเกลือไว้ในเขนงฉัน ควร

๒. ฉันอาหารในเวลาบ่ายล่วงสององคุลี ควร

๓. เข้าบ้านฉันอาหารเป็นอนติริตตะ ควร

๔. อาวาสมีสีมาเดียวกัน ทำอุโบสถต่าง ๆ กัน ควร

๕. เวลาทำสังฆกรรม ภิกษุมาไม่พร้อมกันทำก่อนได้ ภิกษุ มาทีหลังจึงบอกขออนุมัติ ควร๖. การประพฤติตามอย่างที่พระอุปัชฌาย์และอาจารย์ประพฤติ มาแล้ว ควร

๗. ฉันนมสดที่แปรแล้วแต่ยังไม่เป็นนมส้ม ควร

๘. ดื่มสุราอ่อน ควร