arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก จุลวรรค · ปัญจสติกขันธกะ

เรื่องสิกขาบทเล็กน้อย เล่ม ๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๒๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๙ ในปัญจสติกขันธกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระวินัยปิฎก จุลวรรค ปัญจสติกขันธกะ เรื่องสิกขาบทเล็กน้อย (ฉบับหลวง เล่ม ๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๗ หน้า ๔๑๙–๔๒๐

หน้า ๔๑๙

พระอานนท์ตอบว่า “ตรัสที่พระตำหนักในพระราชอุทยานอัมพลัฏฐิกา ระหว่างพระนครราชคฤห์และเมืองนาลันทาต่อกัน ขอรับ”

“ทรงปรารภใคร”

“ทรงปรารภสุปปิยปริพาชกและพรหมทัตตมาณพ”

ลำดับนั้น ท่านพระมหากัสสปะได้ถามถึงนิทานและบุคคลแห่ง พรหมชาลสูตรกะท่านพระอานนท์ แล้วถามต่อไปว่า “ท่านอานนท์ สามัญญ ผลสูตรพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสที่ไหน”พระอานนท์ตอบว่า “ที่วิหารชีวกัมพวัน ใกล้พระนครราชคฤห์ขอรับ”

“ตรัสกับใคร”

“กับพระเจ้าอชาตศัตรูเวเทหิบุตร”

ลำดับนั้น ท่านพระมหากัสสปะได้ถามถึงนิทานและบุคคลแห่ง สามัญญผลสูตรกะท่านพระอานนท์ แล้วถามตลอดนิกาย ๕ นิกาย โดย อุบายนั้นแล ท่านพระอานนท์ผู้อันท่านพระมหากัสสปะถามแล้ว ๆ ก็ได้ วิสัชนาแล้ว

๒. ขุททานุขุททกสิกขาปทกถา

ว่าด้วยเรื่องสิกขาบทเล็กน้อย

{๖๒๐} [๔๔๑] ครั้งนั้น ท่านพระอานนท์ได้ชี้แจงต่อพระเถระทั้งหลายว่า “ท่านเจ้าข้า เมื่อจวนจะปรินิพพาน พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกะกระผม

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑สามัญญผลสูตร ดูรายละเอียดใน ที.สี. (แปล) ๙/๑๕๐-๒๕๓
  2. ๒นิกาย ๕ นิกาย คำว่า นิกาย หมายถึงหมวดตอนใหญ่แห่งพระพุทธพจน์ในพระสุดตันตปิฎก ซึ่ง แยกเป็น ๕ นิกาย คือ (๑) ทีฆนิกาย (๒) มัชฌิมนิกาย (๓) สังยุตตนิกาย (๔) อังคุตตรนิกาย (๕) ขุททกนิกาย (วิ.อ. ๑/๒๕)
หน้า ๔๒๐

ว่า ‘ดูก่อนอานนท์ เมื่อเราล่วงไป สงฆ์ต้องการอยู่จะพึงถอนสิกขาบท เล็กน้อยเสียก็ได้”

พระเถระทั้งหลายถามว่า “ท่านพระอานนท์ ก็ท่านทูลถามพระผู้มี พระภาคเจ้าหรือเปล่าว่า ‘พระพุทธเจ้าข้า สิกขาบทเหล่าไหนเป็นสิกขาบท เล็กน้อย”ท่านพระอานนท์ตอบว่า “กระผมไม่ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ‘พระพุทธเจ้าข้า ก็สิกขาบทเหล่าไหนเป็นสิกขาบทเล็กน้อย”พระเถระบางพวกกล่าวอย่างนี้ว่า “เว้นปาราชิก ๔ เสีย นอกนั้นเป็น สิกขาบทเล็กน้อย”

พระเถระบางพวกกล่าวอย่างนี้ว่า “เว้นปาราชิก ๔ เว้นสังฆาทิเสส ๑๓ เสีย นอกนั้นเป็นสิกขาบทเล็กน้อย”

พระเถระบางพวกกล่าวอย่างนี้ว่า “เว้นปาราชิก ๔ เว้นสังฆาทิเสส ๑๓ เว้นอนิยต ๒ เสีย นอกนั้นเป็นสิกขาบทเล็กน้อย”

พระเถระบางพวกกล่าวอย่างนี้ว่า “เว้นปาราชิก ๔ เว้นสังฆาทิเสส ๑๓ เว้นอนิยต ๒ เว้นนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ เสีย นอกนั้นเป็นสิกขาบทเล็กน้อย”พระเถระบางพวกกล่าวอย่างนี้ว่า “เว้นปาราชิก ๔ เว้นสังฆาทิเสส ๑๓ เว้นอนิยต ๒ เว้นนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ เว้นปาจิตตีย์ ๙๒ เสีย นอกนั้น เป็นสิกขาบทเล็กน้อย”พระเถระบางพวกกล่าวอย่างนี้ว่า “เว้นปาราชิก ๔ เว้นสังฆาทิเสส ๑๓ เว้นอนิยต ๒ เว้นนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ เว้นปาจิตตีย์ ๙๒ เว้นปาฏิเทสนียะ ๔ เสีย นอกนั้นเป็นสิกขาบทเล็กน้อย”

ไม่บัญญัติและไม่ถอนพระบัญญัติ

{๖๒๑} [๔๔๒] ครั้งนั้น ท่านพระมหากัสสปะประกาศให้สงฆ์ทราบด้วย ญัตติทุติยกรรมวาจา ว่าดังนี้

จบ เรื่องสิกขาบทเล็กน้อย