เรื่องพระปุราณเถระ เล่ม ๗

ประคองเลี้ยงดู เป็นผู้ประทานขีรธาราแก่พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อพระ พุทธมารดาทิวงคต ก็ทรงให้พระผู้มีพระภาคเจ้าเสวยถัญญธารา’ กระผม ไม่เห็นเหตุนั้นว่าเป็นอาบัติทุกกฏ แต่เพราะเชื่อท่านทั้งหลาย กระผมยอม แสดงอาบัติทุกกฏนั้น”

พระปุราณเถระไม่ยอมรับการสังคายนา

{๖๒๓} [๔๔๔] สมัยนั้นแล ท่านพระปุราณะเที่ยวจาริกไปในทักขิณาคิรี ชนบทพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ประมาณ ๕๐๐ รูป คราวเมื่อพระเถระ ทั้งหลายสังคายนาพระธรรมและพระวินัยเสร็จแล้ว ท่านได้พักอยู่ใน ทักขิณาคิรีชนบทตามความพอใจ แล้วเข้าไปหาพระเถระทั้งหลายที่พระ เวฬุวันอันเป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ได้กล่าวสัมโมทนียะกับพระเถระทั้งหลายแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งพระเถระทั้งหลายได้บอกท่านพระปุราณะว่า “ท่านปุราณะ พระเถระ ทั้งหลายได้สังคายนาพระธรรมและพระวินัยแล้ว ท่านจงรับรู้พระธรรม และพระวินัยนั้นที่พระเถระทั้งหลายสังคายนาแล้ว”

ท่านพระปุราณะกล่าวว่า “ท่านทั้งหลาย พระเถระทั้งหลายสังคายนา พระธรรมและพระวินัยแล้วหรือ แต่ว่ากระผมได้ฟังได้รับมาเฉพาะพระ พักตร์พระผู้มีพระภาคเจ้าอย่างใด ก็จักทรงจำไว้อย่างนั้น”

๓. พรหมทัณฑกถา

ว่าด้วยเรื่องพรหมทัณฑ์

{๖๒๔} [๔๔๕] ครั้งนั้น ท่านพระอานนท์ได้กล่าวกะพระเถระทั้งหลายว่า “ท่านเจ้าข้า เมื่อจวนเสด็จปรินิพพาน พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสกะกระผม อย่างนี้ว่า “ดูก่อนอานนท์ ถ้าเช่นนั้น เมื่อเราล่วงไปแล้ว สงฆ์จงลง พรหมทัณฑ์แก่ภิกษุฉันนะ”