พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน
สนิทัสสนัตติกกามาวจรทุกนสนิทัสสนัตติกนกามาวจรทุกะ เล่ม ๔๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๖๘๑–๗๑๓ (Royal Thai)19/19 in อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน สนิทัสสนัตติกกามาวจรทุกนสนิทัสสนัตติกนกามาวจรทุกะ (Royal Thai Volume 45 · Mahachula Volume 45 · Mahamakut Volume 91 · Chaloem Phrakiat Volume 45)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 45, pp. 369–374
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙๓. กามาวจรทุกะ
{๖๘๑} [๑๓๙] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นกามาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นกามาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๘๒} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๖๘๓} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นกามาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นกามาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นกามาวจรและที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นกามาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นกามาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๘๔} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙๔. รูปาวจรทุกะ
{๖๘๕} [๑๔๐] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๘๖} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๘๗} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๘๘} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙๕. อรูปาวจรทุกะ
{๖๘๙} [๑๔๑] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๙๐} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๙๑} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๙๒} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙๖. ปริยาปันนทุกะ
{๖๙๓} [๑๔๒] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๙๔} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๖๙๕} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะและที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๙๖} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙๗. นิยยานิกทุกะ
{๖๙๗} [๑๔๓] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นนิยยานิกะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๙๘} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๙๙} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอนิยยานิกะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๐๐} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙๘. นิยตทุกะ
{๗๐๑} [๑๔๔] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๐๒} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๗๐๓} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๐๔} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๙๙. สอุตตรทุกะ
{๗๐๕} [๑๔๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นสอุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นสอุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๐๖} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๐๗} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอุตตระอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอนุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๐๘} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
{๗๐๙} [๑๔๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย{๗๑๐} ในเหตุปัจจัยมี๖วาร
{๗๑๑} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๑๒} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
(สหชาตวารดี ... สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร)
{๗๑๓} [๑๔๗] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ โดยอารัมมณปัจจัย
(อนุโลมะก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมะก็ดี แห่งปัญหาวาร ในกุสลติกะ นับไว้แล้วอย่างไรก็พีงนับอย่างนั้น)
จบ ธัมมานุโลมปัจจนียะ ติกทุกปัฏฐาน
พระบาลีอภิธรรมปิฎก
ธัมมานุโลมปัจจนียะ ติกติกปัฏฐาน
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น
๑. กุสลติกะ ๑. เวทนาติกะ
{๗๑๔} [๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา และที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๗๑๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย...
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๗๑๖} สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรม
End of สนิทัสสนัตติกกามาวจรทุกนสนิทัสสนัตติกนกามาวจรทุกะ