๙. อุตตรสูตร เล่ม ๑๕

๙. อุตตรสูตร

[๒๗๓] ราชคฤหนิทาน. อุตตรเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

ชีวิตมีอายุน้อย ถูกชราต้อนเข้าไป

ชีวิตที่ถูกชราต้อนเข้าไปแล้ว ย่อมต้าน

ทานไม่ได้ บุคคลเล็งเห็นภัยในมรณะนี้

แล้ว พึงทำบุญอันจะนำความสุขมาให้.

[๒๗๔] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

ชีวิตมีอายุน้อย ถูกชราต้อนเข้าไป

ชีวิตที่ถูกชราต้อนเข้าไปแล้ว ย่อมต้าน

ทานไม่ได้ ผู้เห็นภัยในความตายนี้มุ่งต่อ

สันติ พึงละโลกามิสเสีย.

อรรถกถา

อุตตรสูตรที่ ๙ มีเนื้อความกล่าวมาแล้วเหมือนกัน.

๑๐. อนาถปิณฑิกสูตร

[๒๗๕] อนาถบิณฑิกเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

ก็พระเชตวันนี้นั้น อันหมู่แห่งท่าน

ผู้แสวงคุณพำนักอยู่ พระธรรมราชาก็

ประทับอยู่แล้ว เป็นที่ให้เกิดปีติแก่ข้า

พระองค์. สัตว์ทั้งหลาย ย่อมบริสุทธิ์ด้วย

ส่วน ๕ นี้ คือ กรรม วิชชา ธรรม ศีล

และชีวิตอันอุดม หาใช่บริสุทธิ์ด้วยโคตร

หรือทรัพย์ไม่. เพราะเหตุนั่นแหละ บุรุษ

ผู้เป็นบัณฑิต เมื่อเล็งเห็นประโยชน์ของ

ตน พึงเลือกเฟ้นธรรมโดยแยบคายอย่างนี้

จึงจะบริสุทธิ์ในธรรมนั้น พระสารีบุตรรูป

เดียวเท่านั้น เป็นผู้ประเสริฐด้วยปัญญา

ศีล และอุปสมธรรม เครื่องสงบระงับ

ภิกษุใดเป็นผู้ถึงซึ่งฝั่ง คือนิพพาน ภิกษุ

นั้นก็พึงเทียบเท่าท่านพระสารีบุตรนั้น.

อนาถบิณฑิกเทวบุตร ครั้นได้กล่าวดังนี้แล้ว ก็ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า ทำประทักษิณแล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง.

[๒๗๖] ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อล่วงราตรีนั้นแล้วจึงตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อคืนนี้เทวบุตรองค์หนึ่ง