๕. จันทนสูตร เล่ม ๑๕

เอกมนฺตํ ฐิโต โข จนฺทโน เทวปุตฺโต ภควนฺตํ คาถายฝ อชฺฌภาสิ

กถํสุ ๓ ตรติ โอฆํ รตฺตินฺทิวมตนฺทิโต

อปฺปติฏฺเฐ อนาลมฺเพ โก คมฺภีเร น สีทตีติ ฯ

จันทนเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า

บุคคลผู้ไม่เกียจคร้านทั้งกลางคืนและกลางวัน จะข้ามโอฆะได้อย่างไรสิใครจะไม่จมในห้วงน้ำลึก อันไม่มีที่พึ่งพิงไม่มีที่ยึดเหนี่ยว ฯ

สพฺพทา สีลสมฺปนฺโน ปญฺญวา สุสมาหิโต

อารทฺธวิริโย ปหิตตฺโต โอฆํ ตรติ ทุตฺตรํ

วิรโต กามสญฺญาย รูปสญฺโญชนาติโต ๑

นนฺทิภวปริกฺขีโณ ๒ โส คมฺภีเร น สีทตีติ ฯ

๑ ยุ. กถํวิธํ ฯ ๒ สี. ฌานปติ ฯ ๓ สี. โกสูธ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ในกาลทุกเมื่อ มีปัญญา มีใจตั้งมั่นดีแล้วปรารภความเพียร มีตนส่งไปแล้ว ย่อมข้ามโอฆะที่ข้ามได้ยาก เข้าเว้นขาดแล้วจากกามสัญญา ล่วงรูปสัญโญชน์ได้ มีภพเป็นที่เพลิดเพลินสิ้นไปแล้ว ย่อมไม่จมในห้วงน้ำลึก ฯ