arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · ยักขสังยุต

๔. มณิภัททสูตร เล่ม ๑๕

Text layerBuddha’s wordsItems ๘๑๑–๘๑๓ (Royal Thai)4/12 in ยักขสังยุต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ยักขสังยุต มณิภัททสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 25 · Chaloem Phrakiat Volume 15)

The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.

ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 25, pp. 395–397

Page 395

๔. มณิภัททสูตร

ผู้มีส่วนแห่งเมตตาไม่มีเวร

[๘๑๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่เจดีย์ชื่อมณิมาฬกะอันเป็นที่ครอบครองของยักษ์ชื่อมณิภัททะ ในแคว้นมคธ.

[๘๑๒] ครั้งนั้นแล ยักษ์ชื่อมณิภัททะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้า

ความเจริญย่อมมีแก่คนมีสติทุกเมื่อ

คนมีสติย่อมได้ความสุข ความดีย่อมมีแก่

คนมีสติเป็นนิตย์ และคนมีสติย่อมหลุดพ้น

จากเวร.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

ความเจริญย่อมมีแก่คนมีสติทุกเมื่อ

คนมีสติย่อมได้ความสุข ความดีย่อมมี

แก่คนมีสติเป็นนิตย์ แต่คนมีสติยังไม่

หลุดพ้นจากเวร.

[๘๑๓] ผู้ใดมีใจยินดีในความไม่เบียดเบียน

ตลอดวันและคืนทั้งหมด และเป็นผู้มี

ส่วนแห่งเมตตาในสรรพสัตว์ ผู้นั้นย่อม

ไม่มีเวรกับใคร.

Page 396

อรรถกถามณิภัททสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในมณิภัททสูตรที่ ๔ ต่อไปนี้ :-

บทว่า สุขเมธติ ได้แก่ ย่อมได้ความสุข. บทว่า สุเว เสยฺโยความว่า ประเสริฐเป็นนิตย์. บทว่า เวรา น ปริมุจฺจติ ความว่าย่อมไม่หลุดพ้นจากเวรด้วยเหตุเท่านี้ว่า เรามีสติ. บทว่า ยสฺส ได้แก่ของพระอรหันต์ใด. บทว่า อหึสาย ได้แก่ ในกรุณา และในส่วนเบื้องต้นแห่งกรุณา. บทว่า เมตฺตํ โส ความว่า พระอรหันต์นั้น เจริญเมตตาและส่วนเบื้องต้นแห่งเมตตา. อีกอย่างหนึ่ง ส่วนเรียกว่า อํโส. ชื่อว่า ส่วนแห่งเมตตา เพราะอรรถว่า เขามีส่วนเมตตา. มีอธิบายดังนี้ว่า ใจของพระอรหันต์ใดยินดีแล้วในความไม่เบียดเบียนตลอดกาลทั้งปวง. อนึ่ง ส่วนแห่งเมตตาของพระอรหัตใด มีอยู่ในสรรพสัตว์ ดูก่อนยักษ์ ชื่อว่า เวรของพระอรหันต์นั้น จึงไม่มีกับบุคคลไรๆ.

จบอรรถกถามณิภัททสูตรที่ ๔.

Page 397

๕. สานุสูตร

ว่าด้วยสามเณรถูกยักษ์สิง

[๘๑๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ในพระวิหารเชตวันอารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ในกรุงสาวัตถี.

สมัยนั้นแล บุตรของอุบาสิกาคนหนึ่งชื่อสานุ ถูกยักษ์เข้าสิง.

[๘๑๕] ครั้งนั้นแล อุบาสิกานั้นได้ปริเวทนาการกล่าวคาถาเหล่านี้ในเวลานั้นว่า

ฉันได้สดับต่อพระอรหันต์ทั้งหลาย

ว่า ชนเหล่าใดเข้าอยู่อุโบสถอันประกอบ

ด้วยองค์ ๘ ประการด้วยดี ตลอดดิถีที่ ๑๔

ที่ ๑๕ และที่ ๘ แห่งปักษ์ ทั้งตลอดปาริหา-

ริกปักษ์ ประพฤติพรหมจรรย์อยู่ ยักษ์ทั้ง

หลายย่อมไม่เล่นกับชนเหล่านั้น บัดนี้

ฉันเห็นในวันนี้ ยักษ์เล่นกับสามเณรสานุ.

[๘๑๖] ยักษ์กล่าวว่า

ท่านได้สดับต่อพระอรหันต์ทั้งหลาย

ว่า ชนเหล่าใดเข้าอยู่อุโบสถอันประกอบ

ด้วยองค์ ๘ ประการด้วยดี ตลอดดิถีที่ ๑๔

ที่ ๑๕ และที่ ๘ แห่งปักษ์ ทั้งตลอดปาริ-

หาริกปักษ์ ประพฤติพรหมจรรย์อยู่ ยักษ์

ทั้งหลายย่อมไม่เล่นกับชนเหล่านั้น เป็น

การชอบ ท่านพึงบอกสานุผู้ฟื้นขึ้นแล้ว

End of ๔. มณิภัททสูตร