๔. กามสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๕

๗. จูฬวรรค ๔. ทุติยสัตตสูตร

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

เหล่าสัตว์ติดข้องอยู่ในกามทั้งหลาย ถูกเครื่องข้อง

คือกามคล้องไว้ มองไม่เห็นโทษในสังโยชน์ เหล่าสัตว์

ผู้ติดข้องอยู่ในเครื่องข้องคือสังโยชน์จะข้ามห้วงน้ำที่

กว้างใหญ่ ไปไม่ได้เลย

๔. ทุติยสัตตสูตร

ว่าด้วยเหล่าสัตว์ผู้ติดข้อง สูตรที่ ๒

{๑๕๐} [๖๔] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อาราม ของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล พวกมนุษย์ ในพระนครสาวัตถีส่วนมากเป็นผู้ติดข้อง กำหนัด ยินดี รักใคร่ หมกมุ่น พัวพัน มืดมน มัวเมาอยู่ในวัตถุกามกันจนเกินขอบเขตครั้งนั้นเป็นเวลาเช้า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงครองอันตรวาสกแล้ว ทรงถือบาตรจีวรเสด็จเข้าไปบิณฑบาตในพระนครสาวัตถี ก็ได้ทอดพระเนตร เห็นชาวพระนครสาวัตถีส่วนมากเป็นผู้ติดข้องกำหนัด ยินดี รักใคร่ หมกมุ่น พัวพัน มืดมน มัวเมาอยู่ในวัตถุกามกันอย่างนั้น

พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

เหล่าสัตว์มืดมนด้วยกาม ถูกตัณหาซึ่งเปรียบ

เหมือนตาข่ายปกคลุมไว้ ถูกเครื่องมุงคือตัณหาปกปิดไว้

ถูกกิเลสมารและเทวปุตมารผูกพันไว้ จึงต้องถึงความ

แก่และความตาย เหมือนปลาในปากไซ เหมือนลูกโค

ที่ยังไม่อดนมวิ่งตามแม่โคไปฉะนั้น

๕. อปรลกุณฑกภัททิยสูตร

ว่าด้วยอัตภาพเปรียบเหมือนรถ

{๑๕๑} [๖๕] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล ท่านพระ ลกุณฑกภัททิยะเดินตามหลังภิกษุเป็นจำนวนมากเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ถึงที่ประทับ