๑๐. อุจฉุวิมาน เล่ม ๒๖

[๘๐๕] มาเถิดมาตลี แม้เราทั้งหลายก็พึงรีบเร่งบูชาพระบรมสารีริกธาตุของพระตถาคตให้ยิ่ง ๆ ขึ้นเถิด เพราะการสั่งสมบุญย่อมนำสุขมาให้

[๘๐๖] เมื่อพระตถาคตจะยังทรงพระชนม์อยู่หรือเสด็จปรินิพพาน ไปแล้วก็ตาม เมื่อจิตมีสมํ่าเสมอ ผลก็มีสมํ่าเสมอ เพราะเหตุที่ตั้งจิตไว้ชอบ สัตว์ทั้งหลายจึงไปสู่สุคติกัน

[๘๐๗] ทายกทายิกาทั้งหลาย ได้ทำสักการบูชาในพระตถาคต เหล่าใดไว้แล้วย่อมไปสู่สวรรค์ พระตถาคตเหล่านั้น ย่อมเสด็จอุบัติขึ้นเพื่อประโยชน์แก่ชนเป็นอันมากหนอ

จบ ปีตวิมานที่ ๙

๑๐. อุจฉุวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในอุจฉุวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๘}[๘๐๘] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีสิริ มีผิวพรรณเปล่งปสั่ง มียศและเดช สว่างไสวรุ่งเรืองทั่วแผ่นดินรวมทั้ง เทวโลก เหมือนดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ เหมือนท้าวมหาพรหม รุ่งเรืองอยู่ในหมู่เทพชั้นไตรทศพร้อมทั้งพระอินทร์[๘๐๙] อาตมาขอถามท่านผู้ทัดทรงดอกอุบล ประดับด้วยพวงมาลัยแก้ว มีผิวพรรณเปล่งปลั่งดั่งทองคำ ประดับประดาอาภรณ์สวยงาม นุ่งห่มผ้าอย่างดี ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้เลอโฉม ท่านเป็นใครมาไหว้อาตมาอยู่

[๘๑๐] (ในอดีต เมื่อครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ท่านได้ทำกรรมอะไรไว้ด้วยตน) ได้ให้ทานหรือรักษาศีลอย่างไรไว้ ท่านได้เข้าถึงสุคติ เป็นผู้เรืองยศ เพราะกรรมอะไร ดูก่อนแม่เทพธิดา อาตมาถามแล้ว ขอจงบอก นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร(นางเทพธิดานั้นตอบว่า)

[๘๑๑] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ พระเถระรูปหนึ่งเข้ามายังบ้านของดิฉันเพื่อบิณฑบาต ซึ่งก็คือหมู่บ้านนี้ในบัดนี้นั้นแหละ ทันใดนั้น ดิฉันมีจิตเลื่อมใสด้วยความปีติอย่างหาที่สุด มิได้ จึงได้ถวายท่อนอ้อยแก่ท่าน[๘๑๒] ภายหลัง แม่ผัวได้ซักถามดิฉันว่าท่อนอ้อยหายไปไหน ดิฉันจึงตอบว่า ‘ท่อนอ้อยนั้น ดิฉันไม่ได้ทิ้ง ทั้งไม่ได้รับประทาน แต่ดิฉันได้ถวายแก่ภิกษุผู้สงบไปแล้วด้วยตนเอง,

[๘๑๓] ทันใดนั้น แม่ผัวได้ด่าดิฉันว่า ‘เธอหรือฉันกันที่เป็นเจ้าของ ท่อนอ้อยนั้น,ว่าแล้วก็คว้าเอาก้อนดินขว้างดิฉันจนถึงตาย เมื่อดิฉันจุติจากมนุษยโลกนั้นแล้ว จึงมาเกิดเป็น นางเทพธิดา[๘๑๔] ดิฉันได้ทำกุศลกรรมนั้นไว้เท่านั้น จึงมาเสวยความสุข ด้วยตนเอง เพียบพร้อมด้วยเทพเจ้าคอยรับใช้ ร่าเริง บันเทิงใจอยู่ด้วยเบญจกามคุณ

[๘๑๕] อนึ่ง ดิฉันได้ทำกุศลกรรมนั้นเท่านั้น ดิฉันจึงมาเสวย ความสุขด้วยตนเอง เป็นผู้ที่ท้าวสักกะจอมเทพคุ้มครอง

แล้ว และเป็นผู้ที่ทวยเทพชั้นไตรทศอารักขาด้วย จึงเป็นผู้เพียบพร้อมไปด้วยเบญจกามคุณ

[๘๑๖] ผลบุญเช่นนี้มีมิใช่น้อยเลย การถวายท่อนอ้อยของดิฉัน มีผลยิ่งใหญ่นัก ดิฉันเพียบพร้อมด้วยเทพเจ้าคอยรับใช้ ร่าเริงบันเทิงใจอยู่ ด้วยเบญจกามคุณ

[๘๑๗] ผลบุญเช่นนี้มีมิใช่น้อยเลย การถวายท่อนอ้อยของดิฉัน มีผลรุ่งเรืองมาก ดิฉันเป็นผู้ที่ท้าวสักกะจอมเทพทรง คุ้มครองแล้ว และเป็นผู้ที่ทวยเทพชั้นไตรทศอารักขาด้วย ดังท้าวสหัสสนัยน์ในสวนนันทวันฉะนั้น[๘๑๘] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ก็ดิฉันเข้ามานมัสการพระคุณเจ้าผู้มี ความกรุณา มีปัญญารู้แจ้ง เพื่อจะถามถึงความไม่มีโรค เพราะว่าดิฉันมีใจเลื่อมใสด้วยความปีติอย่างหาที่สุดมิได้ ได้ถวายท่อนอ้อยแก่พระคุณเจ้าในครั้งกระนั้น

จบ อุจฉุวิมานที่ ๑๐

๑๑. วันทนวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในวันทนวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๙}[๘๑๙] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม และมีรัศมีรุ่งเรืองสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น