๑๒. นาควิมาน ที่ ๓ เล่ม ๒๖

โก นุ ทิพฺเพน ยาเนน สพฺพเสเตน หตฺถินา

ตูริยตาฬิตนิคฺโฆโส อนฺตลิกฺเข มหิยฺยติ.

ใครหนอ มีช้างเผือกปลอดเป็นยานทิพย์

มีเสียงดนตรีประโคมกึกก้อง

มีบริวารเป็นอันมากบูชาอยู่ในอากาศ

เทวตา นุสิ คนฺธพฺโพ อาทู (๑) สกฺโก ปุรินฺทโท

อชานนฺตา ตํ ปุจฺฉาม กถํ ชาเนมุ ตํ มยนฺติ.

ท่านเป็นเทวดาหรือคนธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกปุรินททะ

พวกเราไม่รู้จัก จึงขอถามท่าน

พวกเราจะรู้จักท่านได้อย่างไร

(เทพบุตรกล่าวว่า)

นมฺหิ เทโว น คนฺธพฺโพ นาปิ (๑) สกฺโก ปุรินฺทโท

สุธมฺมา นาม เย เทวา เตสํ อญฺญตโร อหนฺติ.

ข้าพเจ้าไม่ใช่เทวดา ไม่ใช่คนธรรพ์

ทั้งไม่ใช่ท้าวสักกปุรินททะ

แต่ข้าพเจ้าเป็นเทพบุตรตนหนึ่งในบรรดาเหล่าเทพชาวสุธัมมา

(บุรุษผู้เป็นบัณฑิตถามว่า)

ปุจฺฉาม เทว สุธมฺม (๑) ปุถุํ กตฺวาน อญฺชลึ

กึ กตฺวา มานุเส กมฺมํ สุธมฺมํ อุปปชฺชตีติ.

แน่ะเทพชาวสุธัมมา ข้าพเจ้าขอกราบเรียนถามว่า

คนทำกรรมอะไรไว้สมัยเป็นมนุษย์

จึงจะเกิดเป็นเทพชาวสุธัมมาได้

(เทพบุตรกล่าวว่า)

อุจฺฉาคารํ ติณาคารํ วตฺถาคารญฺจ โย ทเท

ติณฺณมญฺญตรํ ทตฺวา สุธมฺมํ อุปปชฺชตีติ.

ตติยนาควิมานํ ทฺวาทสมํ.

ผู้ใดพึงถวายอาคารมุงบังด้วยใบอ้อย

อาคารมุงบังด้วยหญ้า และอาคารมุงบังด้วยผ้า

ผู้นั้นครั้นถวายอาคารอย่างใดอย่างหนึ่งในอาคารสามอย่างแล้ว

จึงจะเกิดเป็นเทพชาวสุธัมมาได้

ตติยนาควิมานที่ ๑๒ จบ