๗. กรณียวิมาน ที่ ๒ เล่ม ๒๖

[๙๓๓-๙๓๔] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ปฐมกรณียวิมานที่ ๖

๗. ทุติยกรณียวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในกรณียวิมาน สูตรที่ ๒

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนี่งว่า)

{๕๗}[๙๓๕-๙๓๘] วิมานของท่านนี้สูงมาก มีเสาบุด้วยแก้วมณี รอบตัวมี ขนาด ๑๒ โยชน์ ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไป ทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๙๓๙] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า[๙๔๐] บัณฑิตผู้รู้แจ้งพึงทำบุญในภิกษุทั้งหลายผู้ปฏิบัติชอบ ซึ่งเป็นเขตที่ทานอันบุคคลถวายแล้วมีผลมาก[๙๔๑] ภิกษุจากป่ามาสู่บ้านเพื่อประโยชน์แก่ข้าพเจ้าโดยแท้ ข้าพเจ้ายังจิตให้เลื่อมใสในภิกษุนั้นจึงได้เกิดในภพดาวดึงส์[๙๔๒-๙๔๓] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ทุติยกรณียวิมานที่ ๗

๘. ปฐมสูจิวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในสูจิวิมาน สูตรที่ ๑

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๕๘}[๙๔๔-๙๔๗] วิมานของท่านนี้สูงมาก มีเสาบุด้วยแก้วมณี รอบตัวมี ขนาด ๑๒ โยชน์ ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไป ทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๙๔๘] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๙๔๙] บุคคลให้สิ่งใดไป ผลของสิ่งนั้นหาเป็นเช่นสิ่งนั้นไม่ แต่ ย่อมมีผลดีกว่าสิ่งที่ตนให้ คือ ข้าพเจ้าได้ถวายเข็มไป ๒ เล่ม การถวายเข็มนั้นแลเป็นเหตุให้ข้าพเจ้าได้สมบัติอันประเสริฐ[๙๕๐-๙๕๑] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ปฐมสูจิวิมานที่ ๘