พระอภิธรรมปิฎก · ปุคคลบัญญัติ
ทสกนิทเทส เล่ม ๓๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒๑/๒๑ ในปุคคลบัญญัติมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปุคคลบัญญัติ ทสกนิทเทส (ฉบับหลวง เล่ม ๓๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๖ หน้า ๒๘๐–๒๘๐
๑๐. ทสกปุคคลบัญญัติ
{๑๕๒} [๒๐๙] บุคคลผู้มีความสำเร็จในกามาวจรภูมินี้ ๕ จำพวก เป็นไฉนบุคคล ๕ จำพวก คือ
๑. บุคคลผู้เป็นสัตตักขัตตุปรมะ ๒. บุคคลผู้เป็นโกลังโกละ
๓. บุคคลผู้เป็นเอกพีชี ๔. บุคคลผู้เป็นสกทาคามี
๕. บุคคลผู้เป็นผู้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ในอัตภาพนี้
บุคคล ๕ จำพวกเหล่านี้ชื่อว่าผู้มีความสำเร็จในกามาวจรภูมินี้
บุคคลผู้มีความสำเร็จเมื่อละอัตภาพในกามาวจรภูมินี้ไป ๕ จำพวก เป็นไฉนบุคคล ๕ จำพวก คือ
๑. บุคคลผู้เป็นอันตราปรินิพพายี
๒. บุคคลผู้เป็นอุปหัจจปรินิพพฺายี
๓. บุคคลผู้เป็นอสังขารปรินิพพายี
๔. บุคคลผู้เป็นสสังขารปรินิพพายี
๕. บุคคลผู้เป็นอุทธังโสโตอกนิฎฐคามี
บุคคล ๕ จำพวกเหล่านี้ ชื่อว่าผู้มีความสำเร็จเมื่อละอัตภาพใน กามาวจรภูมินี้ไป
จบ ทสกนิทเทส
การบัญญัติจำพวกบุคคลของบุคคลทั้งหลายย่อมมีด้วยบัญญัติเพียงเท่านี้
จบ ปกรณ์ที่ชื่อว่าปุคคลบัญญัติ ฉภาณวาร
จบ ทสกนิทเทส