พระอภิธรรมปิฎก · ปุคคลบัญญัติ
ฉักกมาติกา เล่ม ๓๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๒๑ ในปุคคลบัญญัติมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปุคคลบัญญัติ ฉักกมาติกา (ฉบับหลวง เล่ม ๓๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๖)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๙ หน้า ๑๗๕–๑๗๖
๑๓. ภิกษุผู้ถือการอยู่ในเสนาสนะตามที่ท่านจัดไว้เป็นวัตร ๕
จำพวก
๑๔. ภิกษุผู้ถืออยู่ป่าช้าเป็นวัตร ๕ จำพวก
จบปัญจกมาติกา
ฉักกมาติกา
[๑๒] บุคคล ๖ จำพวก
๑. บุคคลบางคนแทงตลอดสัจจะด้วยตนเองในธรรมทั้งหลายที่มิได้สดับแล้วในก่อน ทั้งบรรลุความเป็นสัพพัญญูในธรรมนั้นด้วยทั้งถึงความชำนาญในธรรมเป็นกำลังทั้งหลายด้วย.
บุคคลบางคนแทงตลอดสัจจะด้วยตนเองในธรรมทั้งหลายที่มิได้สดับแล้วในก่อน แต่มิได้บรรลุความเป็นสัพพญญูในธรรมนั้นด้วย ทั้งมิได้ถึงควานชำนาญในธรรมเป็นกำลังทั้งหลายด้วย.
บุคคลบางคนไม่แทงตลอดสัจจะด้วยตนเองในธรรมทั้งหลายที่มิได้สดับแล้วในก่อน เป็นผู้ทำที่สุดทุกข์ได้ในทิฏฐธรรมเทียวแต่ทั้งบรรลุสาวกบารมีด้วย.
บุคคลบางคนไม่แทงตลอดสัจจะด้วยตนเองในธรรมทั้งหลายที่มิได้สดับแล้วในก่อน เป็นผู้ทำที่สุดทุกข์ได้ในทิฏฐธรรมเทียวไม่ได้บรรลุสาวกบารมี.
บุคคลบางคนไม่แทงตลอดสัจจะด้วยตนเองในธรรมทั้งหลายที่มิได้สดับแล้วในก่อน ทั้งมิได้ทำที่สุดทุกข์ในทิฏฐธรรมเทียวเป็นอนาคามี ไม่มาแล้วสู่ความเป็นอย่างนี้.
บุคคลบางคนไม่แทงตลอดสัจจะด้วยตนเองในธรรมทั้งหลายที่มิได้สดับแล้วในก่อน ทั้งไม่ทำที่สุดทุกข์ในทิฏฐธรรมเทียวเป็นโสดาบัน และสกทาคามี มาแล้วสู่ความเป็นอย่างนี้.
จบฉักกมาติกา
สัตตกมาติกา
[๑๓] บุคคล ๗ จำพวก
บุคคลเปรียบด้วยคนจมน้ำ ๗ เหล่าคือ
๑. บุคคลจมแล้วคราวเดียว ย่อมจมอยู่นั่นเอง ๑
บุคคลโผล่ขึ้นมาแล้ว จมลงอีก ๑
บุคคลโผล่ขึ้นแล้ว หยุดอยู่ ๑
บุคคลโผล่ขึ้นแล้ว เหลียวมองดู ๑
บุคคลโผล่ขึ้นแล้ว ว่ายข้ามไป ๑
บุคคลโผล่ขึ้น และว่ายไปถึงที่ที่ตื้นพอหยั่งถึงแล้ว ๑
บุคคลโผล่ขึ้นและข้ามไปถึงฝั่งแล้ว เป็นพราหมณ์ยืนอยู่บนบก ๑
๒. บุคคลผู้เป็นอุภโตภาควิมุต ๑
บุคคลผู้เป็นปัญญาวิมุติ ๑
บุคคลผู้เป็นกายสักขี ๑
จบ ฉักกมาติกา