อุปาทานโคจฉกะ เล่ม ๓๔

อุปาทานโคจฉกะ

หมวดที่ ๑๑ มี ๖ ทุกะ คือ

๖๙. อุปาทานทุกะ

อุปาทานา ธมฺมา ธรรมเป็นอุปาทาน (๑๒๑๙, ๑๕๕๓)

โน อุปาทานา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอุปาทาน (๑๒๒๔, ๑๕๕๔)

๗๐. อุปาทานิยทุกะ

อุปาทานิยา ธมฺมา ธรรมเป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๒๕, ๑๕๕๕)

อนุปาทานิยา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๒๖, ๑๕๕๖)

๗๑. อุปาทานสัมปยุตตทุกะ

อุปาทานสมฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยอุปาทาน (๑๒๒๗, ๑๕๕๗)

อุปาทานวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน (๑๒๒๘, ๑๕๕๘)

๗๒. อุปาทานอุปาทานิยทุกะ

อุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทานิยา จ ธรรมเป็นอุปาทานและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๒๙, ๑๕๕๙)อุปาทานิยา เจว ธมฺมา โน จ อุปาทานา ธรรมเป็นอารมณ์ของอุปาทาน แต่ไม่เป็นอุปาทาน (๑๒๓๐, ๑๕๖๐)

๗๓. อุปาทานอุปาทานสัมปยุตตทุกะ

อุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทานสมฺปยุตฺตา จ ธรรมเป็นอุปาทานและสัมปยุตด้วยอุปาทาน (๑๒๓๑, ๑๕๖๑)อุปาทานสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา โน จ อุปาทานา ธรรมสัมปยุตด้วยอุปาทาน แต่ไม่เป็นอุปาทาน (๑๒๓๒, ๑๕๖๒)

๗๔. อุปาทานวิปปยุตตอุปาทานิยทุกะ

อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา อุปาทานิยาปิ ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน แต่เป็น อารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๓๓ , ๑๕๖๓)(อุปาทานวิปุปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) อนุปาทานิยาปิ ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน และไม่เป็น อารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๓๔ , ๑๕๖๔)

จบ อุปาทานโคจฉกะ

กิเลสโคจฉกะ

หมวดที่ ๑๒ มี ๘ ทุกะ คือ

๗๕. กิเลสทุกะ

กิเลสา ธมฺมา ธรรมเป็นกิเลส (๑๒๓๕, ๑๕๖๕)

โน กิเลสา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นกิเลส (๑๒๔๖, ๑๕๖๖)