พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต · เอตทัคคบาลี
วรรคที่ ๖ เล่ม ๒๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๗ ในเอตทัคคบาลีมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๖ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๐ หน้า ๔๗–๔๘
[๒๔๕] พระภัททากัจจานาภิกษุณี เลิศกว่าพวกภิกษุณีสาวิกาของเราผู้ได้บรรลุอภิญญาใหญ่ (๑๑)[๒๔๖] พระกีสาโคตมีภิกษุณี เลิศกว่าพวกภิกษุณีสาวิกาของเราผู้ทรงจีวรเศร้าหมอง (๑๒)[๒๔๗] พระสิงคาลมาตาภิกษุณี เลิศกว่าพวกภิกษุณีสาวิกาของเราผู้พ้นจากกิเลสได้ด้วยศรัทธา” (๑๓)
จบ เอตทัคควรรคที่ ๕
๑๔. เอตทัคควรรค วรรคที่ ๖
ว่าด้วยตำแหน่งเอตทัคคะฝ่ายอุบาสก
{๑๕๑} [๒๔๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พ่อค้าชื่อตปุสสะและภัลลิกะ เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้ถึงสรณะก่อน (๑)[๒๔๙] สุทัตตอนาถบิณฑิกคฤหบดี เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้ถวายทาน (๒)[๒๕๐] จิตตคฤหบดีชาวเมืองมัจฉิกสัณฑิกะ เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้เป็นธรรมกถึก (๓)[๒๕๑] หัตถกอุบาสกชาวเมืองอาฬวี เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้สงเคราะห์บริษัทด้วยสังคหวัตถุ ๔ (๔)[๒๕๒] เจ้าศากยะพระนามว่ามหานามะ เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้ถวายรสอันประณีต (๕)[๒๕๓] อุคคคฤหบดีชาวพระนครเวสาลี เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้ถวายโภชนะเป็นที่ชอบใจ (๖)
[๒๕๔] อุคคตคฤหบดี เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้เป็นสังฆอุปัฏฐาน (๗)[๒๕๕] สูรัมพัฏฐเศรษฐีบุตร เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้เลื่อมใสอย่างแน่นแฟ้น (๘)[๒๕๖] หมอชีวกโกมารภัจจ์ เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้เลื่อมใสในบุคคล (๙)[๒๕๗] นกุลปิตาคฤหบดี เลิศกว่าพวกอุบาสกสาวกของเราผู้คุ้นเคย (๑๐)
จบ เอฅทัคควรรคที่ ๖
๑๔. เอตทัคควรรค วรรคที่ ๗
ว่าด้วยตำแหน่งเอตทัคคะฝ่ายอุบาสิกา
{๑๕๒} [๒๕๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นางสุชาดาธิดาของเสนานีกุฎุมพี เลิศกว่าพวกอุบาสิกาสาวิกาของเราผู้ถึงสรณะก่อน (๑)[๒๕๙] นางวิสาขามิคารมาตา เลิศกว่าพวกอุบาสิกาสาวิกาของเราผู้ถวายทาน (๒)[๒๖๐] นางขุชชุตตรา เลิศกว่าพวกอุบาสิกาสาวิกาของเราผู้เป็นพหูสูต (๓)[๒๖๑] นางสามาวดี เลิศกว่าพวกอุบาสิกาสาวิกาของเราผู้มีปกติอยู่ด้วยเมตตา (๔)[๒๖๒] นางอุตตรานันทมาตา เลิศกว่าพวกอุบาสิกาสาวิกาของเราผู้ยินดีในฌาน (๕)
จบ วรรคที่ ๖