พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · สติวรรค
สมณสูตร เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๓ ในสติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ สติวรรค สมณสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๔๓๓–๔๓๔
(๕) ปล้นบรรพชิต (๖) ปล้นราชทรัพย์
(๗) ทำงานใกล้ถิ่นเกินไป (๘) ไม่ฉลาดในการเก็บ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาโจรประกอบด้วยองค์ ๘ ประการนี้แลย่อมเสื่อมเร็ว ดำรงอยู่ได้ไม่นาน{๑๙๑} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาโจรประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ ย่อมไม่เสื่อมเร็ว ดำรงอยู่ได้นาน องค์ ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ไม่ทำร้ายคนที่ไม่ทำร้ายตอบ
(๒) ไม่ถือเอาสิ่งของจนไม่เหลือ
(๓) ไม่ลักพาสตรี (๔) ไม่ประทุษร้ายเด็กหญิง
(๕) ไม่ปล้นบรรพชิต (๖) ไม่ปล้นราชทรัพย์
(๗) ไม่ทำงานใกล้ถิ่นเกินไป (๘) ฉลาดในการเก็บ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาโจรประกอบด้วยองค์ ๘ ประการนี้แล ย่อมไม่เสื่อมเร็ว ดำรงอยู่ได้นาน”
๕. สมณสูตร
ว่าด้วยพระนามของพระพุทธเจ้า
{๑๙๒} [๘๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คำว่า ‘สมณะ’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าคำว่า ‘พราหมณ์’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
คำว่า ‘ผู้ถึงเวท’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
คำว่า ‘ศัลยแพทย์’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
คำว่า ‘ผู้ไม่มีมลทิน’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
คำว่า ‘ผู้ปราศจากมลทิน’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
คำว่า ‘ผู้มีญาณ’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
คำว่า ‘ผู้หลุดพ้น’ เป็นชื่อของตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า”
คุณชาตใดอันเราผู้เป็นสมณะ เป็นพราหมณ์ อยู่จบ
พรหมจรรย์พึงทำ คุณชาตใดอันยอดเยี่ยมอันเราผู้ถึงเวท
ผู้เป็นศัลยแพทย์พึงบรรลุ
คุณชาตใดอันเราผู้ไม่มีมลทิน ผู้ปราศจากมลทิน
อยู่จบพรหมจรรย์พึงบรรลุ คุณชาตใดอันยอดเยี่ยมอันเรา
ผู้มีญาณ ผู้หลุดพ้นแล้วพึงบรรลุ
คุณชาตนั้น ๆ เราก็บรรลุแล้ว เรานั้นชนะสงคราม
แล้ว เป็นผู้หลุดพ้นแล้ว พ้นจากเครื่องผูกคือมาร เรา
เป็นผู้ประเสริฐ เป็นผู้ฝึกตนชั้นเยี่ยม เป็นอเสขบุคคล
๖. ยสสูตร
ว่าด้วยการไม่ติดยศและไม่ให้ยศติดตน
{๑๙๓} [๘๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จจาริกไปในแคว้นโกสัมพี พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ เสด็จถึงหมู่บ้านพราหมณ์ของชาวโกศลชื่อ อิจฉานังคลคาม นัยว่า ณ ที่นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่ไพรสณฑ์ ชื่ออิจฉานังคละ ใกล้อิจฉานังคลคาม
- ๑ไม่ฉลาดในการเก็บ อรรถกถาอธิบายว่า ไม <*> รู้จักนำทรัพย์ที่ได้มานั้นบำเพ็ญบุญหรือแผ้วถางทางไปสู่ปรโลก (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๒๘๒)
- <*> ไม่ - ผู้รวบรวม
จบ สมณสูตร