ปฏิปทาสูตร ที่ ๕ เล่ม ๒๓

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนบุคคลผู้มีผ้าโพกศีรษะถูกไฟไหม้ หรือ มีศีรษะถูกไฟไหม้พึงทำฉันทะ ความพยายาม ความอุตสาหะ ความเพียร ความไม่ท้อถอย สติและสัมปชัญญะให้มีประมาณยิ่งเพื่อดับผ้าโพกศีรษะ หรือศีรษะนั้น ฉันใด ภิกษุนั้นก็พึงทำความพอใจ ความพยายาม ความอุตสาหะ ความเพียร ความไม่ท้อถอย สติและสัมปชัญญะให้มีประมาณยิ่ง เพื่อละอกุศลธรรมอันเลวทรามเหล่านั้นเสีย ฉันนั้นเหมือนกันดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ถ้าภิกษุพิจารณาอยู่ย่อมทราบอย่างนี้ว่า ‘อกุศลธรรมอันแลวทรามที่เรายังละไม่ได้ ซึ่งจะพึงเป็นอันตรายแก่เราผู้ทำกาละไปในกลางวันไม่มี’ ภิกษุนั้นพึงเป็นผู้มีปีติและปราโมทย์ หมั่นศึกษาในกุศลธรรมทั้งหลายทั้งกลางวันกลางคืนอยู่เถิดดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็มรณัสสติอันภิกษุเจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก หยั่งลงสู่อมตะ มีอมตะเป็นที่สุด”

๕. ปฐมสัมปทาสูตร

ว่าด้วยสัมปทา ๘ ประการ

{๑๗๒} [๗๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทามี ๘ ประการนี้ สัมปทา ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) อุฏฐานสัมปทา (๒) อารักขสัมปทา

(๓) กัลยาณมิตตตา (๔) สมชีวิตา

(๕) สัทธาสัมปทา (๖) สีลสัมปทา

(๗) จาคสัมปทา (๘) ปัญญาสัมปทา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทามี ๘ ประการนี้แล”

คนที่ขยันในการทำงาน ไม่ประมาท จัดการงาน

เหมาะสม เลี้ยงชีพพอเหมาะ ย่อมรักษาทรัพย์ที่หามาได้

คนที่มีศรัทธา ถึงพร้อมด้วยศีล รู้ถ้อยคำ ปราศจาก

ความตระหนี่ ย่อมชำระทางสัมปรายิกัตถประโยชน์อยู่

เป็นนิตย์

ธรรม ๘ ประการดังกล่าวมานี้อันพระพุทธเจ้า

ผู้มีพระนามอันแท้จริงตรัสว่า ‘นำสุขมาให้ในโลกทั้งสอง

แก่ผู้ครองเรือนผู้มีศรัทธา’

จาคะ(และ)บุญนี้ย่อมเจริญ แก่ผู้มีเหย้าเรือน

เพื่อประโยชน์ในปัจจุบันนี้ และเพื่อสุขในภายหน้า

ด้วยประการฉะนี้

๖. ทุติยสัมปทาสูตร

ว่าด้วยสัมปทา ๘ ประการ สูตรที่ ๒

{๑๗๓} [๗๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทามี ๘ ประการนี้ สัมปทา ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) อุฏฐานสัมปทา (๒) อารักขสัมปทา

(๓) กัลยาณมิตตตา (๔) สมชีวิตา

(๕) สัทธาสัมปทา (๖) สีลสัมปทา

(๗) จาคสัมปทา (๘) ปัญญาสัมปทา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อุฏฐานสัมปทาเป็นไฉน คือ กุลบุตรในโลกนี้เลี้ยงชีพด้วยความหมั่นประกอบการงาน คือ กสิกรรม พาณิชยกรรม โครักขกรรม