พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · จาลวรรค
โวหารสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๔/๑๗ ในจาลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ จาลวรรค โวหารสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๓๙๐–๓๙๐
๗. อนริยโวหารสูตร
ว่าด้วยอนริยโวหาร ๘ ประการ
{๑๖๔} [๖๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนริยโวหาร คือถ้อยคำแบบอนารยชนมี ๘ ประการนี้ อนริยโวหาร ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าได้เห็น
(๒) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ยินว่าได้ยิน
(๓) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าได้ทราบ
(๔) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าได้รู้
(๕) พูดถึงสิ่งที่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น
(๖) พูดถึงสิ่งที่ได้ยินว่าไม่ได้ยิน
(๗) พูดถึงสิ่งที่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ
(๘) พูดถึงสิ่งที่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนริยโวหารมี ๘ ประการนี้แล”
๘. อริยโวหารสูตร
ว่าด้วยอริยโวหาร ๘ ประการ
{๑๖๕} [๖๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยโวหาร คือถ้อยคำแบบอารยชนมี ๘ ประการนี้ อริยโวหาร ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น
(๒) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ยินว่าไม่ได้ยิน
(๓) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ
(๔) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้
(๕) พูดถึงสิ่งที่ได้เห็นว่าได้เห็น
- ๑สัญญาเวทยิตนิโรธ การดับสัญญาและเวทนา เป็นวิโมกข์ที่สูงเยี่ยมเพราะนามขันธ์ ๔ บริสุทธิ์ คือพรากพ้นออกจากปัจจนีกธรรมอย่างเต็มที่ (ที.ม.อ. ๑๑๓)
จบ โวหารสูตร ที่ ๑