พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · จาลวรรค
วิโมกขสูตร เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๓/๑๗ ในจาลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ จาลวรรค วิโมกขสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๓๘๘–๓๙๐
ผู้ที่ถืออรูปภายในเป็นสำคัญเห็นรูปภายนอกที่ใหญ่ มีผิวพรรณดี และ มีผิวพรรณทราม ครอบงำรูปเหล่านั้นทั้งหมดแล้ว มีความสำคัญอย่างนี้ ว่า ‘เรารู้ เราเห็น’ นี้เป็นอภิภายตนะประการที่ ๔ผู้ที่ถืออรูปภายในเป็นสำคัญเห็นรูปภายนอกที่มีสีเขียว วรรณะก็เขียว มองเห็นก็เขียว รัศมีก็เขียว ครอบงำรูปเหล่านั้นทั้งหมดแล้ว มีความสำคัญอย่างนี้ว่า ‘เรารู้ เราเห็น’ นี้เป็นอภิภายตนะประการที่ ๕ผู้ที่ถืออรูปภายในเป็นสำคัญเห็นรูปภายนอกที่มีสีเหลือง วรรณะก็เหลือง มองเห็นก็เหลือง รัศมีก็เหลือง ครอบงำรูปเหล่านั้นทั้งหมดแล้ว มีความสำคัญอย่างนี้ว่า ‘เรารู้ เราเห็น’ นี้เป็นอภิภายตนะประการที่ ๖ผู้ที่ถืออรูปภายในเป็นสำคัญเห็นรูปภายนอกที่มีสีแดง วรรณะก็แดง มองเห็นก็แดง รัศมีก็แดง ครอบงำรูปเหล่านั้นทั้งหมดแล้ว มีความสำคัญอย่างนี้ว่า ‘เรารู้ เราเห็น’ นี้เป็นอภิภายตนะประการที่ ๗ผู้ที่ถืออรูปภายในเป็นสำคัญเห็นรูปภายนอกที่มีสีขาว วรรณะก็ขาว มองเห็นก็ขาว รัศมีก็ขาว ครอบงำรูปเหล่านั้นทั้งหมดแล้ว มีความสำคัญอย่างนี้ว่า ‘เรารู้ เราเห็น’ นี้เป็นอภิภายตนะประการที่ ๘ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อภิภายตนะมี ๘ ประการนี้แล”
๖. วิโมกขสูตร
ว่าด้วยวิโมกข์ ๘ ประการ
{๑๖๓} [๖๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วิโมกข์ มี ๘ ประการนี้ วิโมกข์ ๘ ประการ คืออะไรบ้าง คือ
- ๑อภิภายตนะ อายตนะคือเหตุครอบงำ หมายถึงญาณที่เกิดแก่ผู้บำเพ็ญฌานซึ่งสามารถครอบงำ ปัจจนีกธรรม(สิ่งที่เป็นปฏิปักษ์คือนิวรณ์ ๕) และอารมณ์ทั้งหลายได้ (นัย ที.ม.อ.๑๖๔-๑๖๕, ม.ม.อ. ๑๘๗, องฺ.อฏฺฐก.อ. ๒๗๐)
ผู้มีรูปฌานย่อมเห็นรูปทั้งหลาย นี้เป็นวิโมกข์ประการที่ ๑
ผู้ถืออรูปภายในเป็นสำคัญย่อมเห็นรูปทั้งหลายในภายนอก นี้เป็น วิโมกข์ประการที่ ๒
ผู้ที่น้อมใจว่า ‘งาม’ นี้เป็นวิโมกข์ประการที่ ๓
ผู้ที่เพราะล่วงรูปสัญญาโดยประการทั้งปวง เพราะปฏิฆสัญญาดับไป เพราะไม่ใส่ใจถึงนานัตตสัญญา เข้าถึงอากาสานัญจายตนะโดยมนสิการว่า ‘อนนฺโต อากาโส อากาศไม่มีที่สุด’ ดังนี้อยู่ นี้เป็นวิโมกข์ประการที่ ๔ผู้ที่เพราะก้าวล่วงอากาสานัญจายตนะโดยประการทั้งปวง เข้าถึง วิญญาณัญจายตนะโดยมนสิการว่า ‘อนนฺตํ วิญฺญาณํ วิญญาณไม่มีที่สุด’ ดังนี้อยู่ นี้เป็นวิโมกข์ประการที่ ๕ผู้ที่เพราะล่วงวิญญาณัญจายตนะโดยประการทั้งปวง เข้าถึง อากิญจัญญายตนะโดยมนสิการว่า ‘นตฺถิ กิญฺจิ ไม่มีอะไร’ ดังนี้อยู่ นี้ เป็นวิโมกข์ประการที่ ๖
ผู้ที่เพราะล่วงอากิญจัญญายตนะโดยประการทั้งปวง เข้าถึงเนวสัญญา นาสัญญายตนะอยู่ นี้เป็นวิโมกข์ประการที่ ๗
ผู้ที่เพราะล่วงเนวสัญญานาสัญญายตนะโดยประการทั้งปวง เข้าถึงสัญญาเวทยิตนิโรธ อยู่ นี้เป็นวิโมกข์ประการที่ ๘
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วิโมกข์มี ๘ ประการนี้แล”
- ๑<*> วิโมกข์ในที่นี้หมายถึงภาวะที่จิตปลอดพ้นจากสิ่งรบกวน(ปัจจนีกธรรม)และน้อมดิ่งเข้าไปใน อารมณ์นั้น ๆ อย่างปล่อยจิตเต็มที่ เหมือนการที่ทารกนอนปล่อยตัวอยู่บนตักของบิดา ซึ่งเป็น ไปในขั้นตอนต่าง ๆ ๘ ขั้นตอน (นัย ที.ม.อ. ๑๑๒, ม.มู.อ. ๑/๑๗๔, องฺ.อฏฺฐก.อ. ๒๗๒)
- <*> ๑ - ผู้รวบรวม
๗. อนริยโวหารสูตร
ว่าด้วยอนริยโวหาร ๘ ประการ
{๑๖๔} [๖๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนริยโวหาร คือถ้อยคำแบบอนารยชนมี ๘ ประการนี้ อนริยโวหาร ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าได้เห็น
(๒) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ยินว่าได้ยิน
(๓) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าได้ทราบ
(๔) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าได้รู้
(๕) พูดถึงสิ่งที่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น
(๖) พูดถึงสิ่งที่ได้ยินว่าไม่ได้ยิน
(๗) พูดถึงสิ่งที่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ
(๘) พูดถึงสิ่งที่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนริยโวหารมี ๘ ประการนี้แล”
๘. อริยโวหารสูตร
ว่าด้วยอริยโวหาร ๘ ประการ
{๑๖๕} [๖๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยโวหาร คือถ้อยคำแบบอารยชนมี ๘ ประการนี้ อริยโวหาร ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้เห็นว่าไม่ได้เห็น
(๒) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ยินว่าไม่ได้ยิน
(๓) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้ทราบว่าไม่ได้ทราบ
(๔) พูดถึงสิ่งที่ไม่ได้รู้ว่าไม่ได้รู้
(๕) พูดถึงสิ่งที่ได้เห็นว่าได้เห็น
- ๑สัญญาเวทยิตนิโรธ การดับสัญญาและเวทนา เป็นวิโมกข์ที่สูงเยี่ยมเพราะนามขันธ์ ๔ บริสุทธิ์ คือพรากพ้นออกจากปัจจนีกธรรมอย่างเต็มที่ (ที.ม.อ. ๑๑๓)
จบ วิโมกขสูตร