พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · เทวตาวรรค
วสสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๒ ในเทวตาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ เทวตาวรรค วสสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๕๙–๕๙
๙. ปฐมวสสูตร
ว่าด้วยบุคคลผู้มีอำนาจเหนือจิตใจ สูตรที่ ๑
{๓๗} [๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และย่อมไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ฉลาดในสมาธิ
(๒) เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ
(๓) เป็นผู้ฉลาดในการดำรงอยู่แห่งสมาธิ
(๔) เป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาธิ
(๕) เป็นผู้ฉลาดในความพร้อมมูลแห่งสมาธิ
(๖) เป็นผู้ฉลาดในอารมณ์แห่งสมาธิ
(๗) เป็นผู้ฉลาดในอภินิหารแห่งสมาธิ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต”
๑๐. ทุติยวสสูตร
ว่าด้วยบุคคลผู้มีอำนาจเหนือจิตใจ สูตรที่ ๒
{๓๘} [๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สารีบุตรประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ จึงยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ สารีบุตรในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ฉลาดในสมาธิ
(๒) เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ
จบ วสสูตร ที่ ๑