arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · เทวตาวรรค

วสสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๒ ในเทวตาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ เทวตาวรรค วสสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๕๙–๕๙

หน้า ๕๙

๙. ปฐมวสสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้มีอำนาจเหนือจิตใจ สูตรที่ ๑

{๓๗} [๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และย่อมไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ฉลาดในสมาธิ

(๒) เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ

(๓) เป็นผู้ฉลาดในการดำรงอยู่แห่งสมาธิ

(๔) เป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาธิ

(๕) เป็นผู้ฉลาดในความพร้อมมูลแห่งสมาธิ

(๖) เป็นผู้ฉลาดในอารมณ์แห่งสมาธิ

(๗) เป็นผู้ฉลาดในอภินิหารแห่งสมาธิ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต”

๑๐. ทุติยวสสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้มีอำนาจเหนือจิตใจ สูตรที่ ๒

{๓๘} [๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สารีบุตรประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ จึงยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ สารีบุตรในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ฉลาดในสมาธิ

(๒) เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ

จบ วสสูตร ที่ ๑