๔. สาชีวสูตร เล่ม ๒๒

(๑) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาในเรื่องสีลสัมปทาได้

(๒) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในเรื่องสมาธิสัมปทาได้

(๓) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในเรื่องปัญญาสัมปทาได้

(๔) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในเรื่องวิมุตติสัมปทาได้

(๕) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาในเรื่องวิมุตติญาณทัสสนสัมปทาได้

ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นผู้ควรที่เพื่อนร่วมพรหมจรรย์จะสนทนาด้วย”

๔. สาชีวสูตร

ว่าด้วยคุณสมบัติของผู้ควรอยู่ร่วมกัน

{๑๖๔} [๑๖๔] ณ ที่นั้นแล ท่านพระสารีบุตรได้เรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อน ท่านผู้มีอายุทั้งหลาย” ภิกษุเหล่านั้นรับคำท่านพระสารีบุตรแล้ว ท่านพระ สารีบุตรได้กล่าวว่า“ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการเป็น ผู้ควรที่เพื่อนร่วมพรหมจรรย์จะอยู่ร่วมด้วย ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาใน เรื่องสีลสัมปทาได้

(๒) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในเรื่องสมาธิสัมปทาได้

(๓) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในเรื่องปัญญาสัมปทาได้

(๔) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในเรื่องวิมุตติสัมปทาได้

(๕) ตัวเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาในเรื่องวิมุตติญาณทัสสนสัมปทาได้

ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แลเป็นผู้ควรที่เพื่อนร่วมพรหมจรรย์จะอยู่ร่วมด้วย”

๕. ปัญหาปุจฉาสูตร

ว่าด้วยสาหตุ <*> ที่ถามปัญหา ๕ ประการ

{๑๖๕} [๑๖๕] ณ ที่นั้นแล ท่านพระสารีบุตรได้เรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย” ภิกษุเหล่านั้นรับคำท่านพระสารีบุตรแล้ว ท่านพระ สารีบุตรได้กล่าวว่า“ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็ผู้ใดผู้หนึ่งจะถามปัญหาผู้อื่น ทั้งหมดนั้น ย่อมถามด้วยสาเหตุ ๕ ประการ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง สาเหตุ ๕ ประการ คืออะไรบ้าง คือ(๑) ถามปัญหาผู้อื่นเพราะโง่เขลา เพราะหลงลืม

(๒) เป็นผู้มีความปรารถนาชั่ว ถูกความปรารถนาชั่วครอบงำ จึงถามปัญหาผู้อื่น