พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · อักโกสกวรรค
๙. อัคคิสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอักโกสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๙. อคฺคิสุตฺต
๙. อัคคิสูตร
ว่าด้วยโทษของไฟ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ อักโกสกวรรค อัคคิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๒ หน้า ๒๔๑–๒๔๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๖๑–๓๖๑
ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา อคฺคิสฺมึ. กตเม ปญฺจ? อจกฺขุสฺโส ทุพฺพณฺณกรโณ ทุพฺพลกรโณ สงฺคณิกาปวฑฺฒโน (๑) ติรจฺฉานกถาปวตฺตนิโก โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา อคฺคิสฺมินฺติ. นวมํ.
- ๑สี. สงฺคณิกาปวทฺธโน ม. สงฺคณิการามพนฺธโน
ภิกษุทั้งหลาย ไฟมีโทษ ๕ ประการ
โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. ทำให้ตาฝ้าฟาง
๒. ทำให้ผิวหยาบกร้าน
๓. ทำให้อ่อนกำลัง
๔. เพิ่มพูนการคลุกคลีด้วยหมู่
๕. เป็นเหตุให้สนทนาติรัจฉานกถา
ภิกษุทั้งหลาย ไฟมีโทษ ๕ ประการนี้แล
อัคคิสูตรที่ ๙ จบ
- ๑ติรัจฉานกถา หมายถึงถ้อยคำอันขวางทางไปสู่สวรรค์หรือนิพพาน ได้แก่ เรื่องราวที่ภิกษุไม่ควรนำมาเป็น ข้อถกเถียงสนทนากัน เพราะทำให้เกิดฟุ้งซ่าน และหลงเพลินเสียเวลา (ที.สี.อ. ๑๗/๘๔)
จบ ๙. อัคคิสูตร