arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · อักโกสกวรรค

๘. อปาสาทิกสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในอักโกสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ อักโกสกวรรค อปาสาทิกสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๕๙–๓๖๐

หน้า ๓๕๙

(๓) ชื่อเสียงอันงามย่อมขจรไป (๔) เป็นผู้ไม่หลงตาย

(๕) หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ๕ ประการนี้แล มีอยู่ในบุคคลผู้มี ความประพฤติอันน่าเลื่อมใส”

๘. ทุติยอปาสาทิกสูตร

ว่าด้วยคุณและโทษของกรรมที่น่าเลื่อมใสและไม่น่าเลื่อมใส

{๒๑๘} [๒๑๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้ มีอยู่ในบุคคลผู้มี ความประพฤติอันไม่น่าเลื่อมใส โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) คนที่ยังไม่เลื่อมใสย่อมไม่เลื่อมใส

(๒) คนที่เลื่อมใสอยู่แล้วบางพวกย่อมกลายเป็นอื่นไป

(๓) ชื่อว่าไม่ทำตามคำสอนของพระศาสดา

(๔) ประชุมชนในภายหลังย่อมถือเป็นแบบอย่าง

(๕) จิตของเขาย่อมไม่ผ่องใส

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้แล มีอยู่ในบุคคลผู้มีความ ประพฤติอันไม่น่าเลื่อมใส

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ๕ ประการนี้ มีอยู่ในบุคคลผู้มีความ ประพฤติอันน่าเลื่อมใส อานิสงส์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) คนที่ยังไม่เลื่อมใสย่อมเลื่อมใส

(๒) คนที่เลื่อมใสอยู่แล้วย่อมเลื่อมใสยิ่งขึ้น

(๓) ชื่อว่าทำตามคำสอนของพระศาสดา

(๔) ประชุมชนในภายหลังย่อมถือเป็นแบบอย่าง

(๕) จิตของเขาย่อมผ่องใส

หน้า ๓๖๐

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ๕ ประการนี้แล มีอยู่ในบุคคลผู้มีความ ประพฤติอันน่าเลื่อมใส”

๙. อัคคิสูตร

ว่าด้วยโทษของไฟ

{๒๑๙} [๒๑๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในเพราะไฟมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ทำให้ตาฝ้า (๒) ทำให้ผิวเสีย

(๓) ทำให้อ่อนกำลัง (๔) ทำให้คลุกคลีด้วยหมู่คณะ

(๕) ทำให้สนทนาถึงดิรัจฉานกถา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในเพราะไฟมี ๕ ประการนี้แล”

๑๐. มธุราสูตร

ว่าด้วยโทษแห่งนครมธุรา

{๒๒๐} [๒๒๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้มีอยู่ในนครมธุรา โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ดิรัจฉานกถา คือ ถ้อยคำที่ขวางทางไปสู่สวรรค์ นิพพาน เพราะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ในด้าน การนำออกจากวัฏฏทุกข์ (นัย ที.สี.อ. ๘๔, ม.ม.อ. ๑๖๔-๑๖๗)
  2. ๒เหตุที่ตรัสเช่นนี้ เพราะครั้งหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์เสด็จจาริกไปถึงเมืองมธุรานี้ ขณะจะเสด็จเข้าไปภายโนพระนคร มีนางยักษ์ตนหนึ่งซึ่งเป็นมิจฉาทิฏฐิมาเปลือยกาย เหยียดมือ แลบลิ้น ยืนอยู่ตรงพระพักตร์ พระองค์จึงไม่เสด็จเข้าไปภายในพระนครนั้น แต่เสด็จกลับพระวิหาร ประชาชนในพระนครนั้นได้นำภัตตาหารและเครื่องสักการะตามไปถวายถึงที่ประทับ พระองค์จึงตรัสพระสูตรนี้เพื่อชี้ถึงโทษของพระนครมธุรา (องฺ.ปญญฺจก.อ. ๘๙-๙๐)

จบ ๘. อปาสาทิกสูตร ที่ ๒