พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · อรัญญวรรค
๑. อารัญญกสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอรัญญวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ อรัญญวรรค อารัญญกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๐๘–๓๐๙
ดูก่อนอานนท์ เพราะฉะนั้นแล เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘เรา ทั้งหลายจักพยายามบำเพ็ญธรรมที่สูง ๆ ขึ้นไป ประณีตขึ้นไป จักทำให้แจ้งซึ่ง วิมุตติอันเปีนธรรมชั้นเยี่ยม’ ดูก่อนอานนท์ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล”
จบ อุปาสกวรรคที่ ๓
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สารัชชสูตร ๒. วิสารทสูตร
๓. นิรยสูตร ๔. เวรสูตร
๕. จัณฑาลสูตร ๖. ปีติสูตร
๗. วณิชชาสูตร ๘. ราชสูตร
๙. คิหิสูตร ๑๐. ภเวสีสูตร
(๑๙) ๔. อรัญญวรรค
๑. อารัญญกสูตร
ว่าด้วยภิกษุผู้อยู่ป่า ๕ ประเภท
{๑๘๑} [๑๘๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตรมี ๕ ประเภทนี้ ๕ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) เป็นผู้อยู่ป่าเป็นวัตรเพราะโง่เขลา เพราะงมงาย
(๒) มีความปรารถนาเลวทราม ถูกความอยากครอบงำ จึงอยู่ป่าเป็นวัตร
(๓) เป็นผู้อยู่ป่าเป็นวัตรเพราะเป็นบ้า เพราะจิตฟุ้งซ่าน
(๔) เป็นผู้อยู่ป่าเป็นวัตรเพราะรู้ว่าเป็นวัตรอันพระพุทธเจ้าและ สาวกของพระพุทธเจ้าทั้งหลายสรรเสริญ
(๕)เป็นผู้อยู่ป่าเป็นวัตรเพราะอาศัยความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลา ความสงัด ความต้องการด้วยข้อปฏิบัติอันงาม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตรมี ๕ ประเภทนี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บรรดาภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร ๕ ประเภทนี้ ภิกษุผู้ อยู่ป่าเป็นวัตรเพราะอาศัยความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลา ความ สงัด ความต้องการด้วยข้อปฏิบัติอันงามเช่นนี้เป็นผู้เลิศ ประเสริฐ เป็นประธาน สูงสุดและดีกว่าภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร ๕ ประเภทนี้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนนมสดเกิดจากโค นมเปรี้ยวเกิดจากนมสด เนยข้นเกิดจากนมเปรี้ยว เนยใสเกิดจากเนยข้น หัวเนยใสเกิดจากเนยใส หัวเนยใสชาวโลกกล่าวกันว่าเป็นยอดในจำพวกโครส ๕ เหล่านั้น ฉันใด บรรดาภิกษุผู้อยู่ป่า ๕ ประเภทนี้ ภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตรเพราะอาศัยความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลา ความสงัด ความต้องการด้วย ข้อปฏิบัติอันงามเช่นนี้ก็เป็นผู้เลิศ ประเสริฐ เป็นประธาน สูงสุดและดีกว่า ภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร ๕ ประเภทนี้ ฉันนั้นเหมือนกัน”
๒. ปังสุกูลิกสูตร
ว่าด้วยภิกษุผู้ถือทรงผ้าบังสุกุล ๕ ประเภท
{๑๘๒} [๑๘๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตรมี ๕ ประเภท นี้ ๕ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตรเพราะโง่เขลา เพราะงมงาย ... (๕) เป็นผู้ถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตรเพราะอาศัยความมักน้อย ... ความต้องการด้วยข้อปฏิบัติอันงามเช่นนี้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ถือ ผ้าบังสุกุลเป็นวัตรมี ๕ ประเภทนี้แล”
จบ ๑. อารัญญกสูตร