๕. สากัจฉสูตร เล่ม ๒๒

(๑) เจริญด้วยศรัทธา (๒) เจริญด้วยศีล

(๓) เจริญด้วยสุตะ (๔) เจริญด้วยจาคะ

(๕) เจริญด้วยปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวิกาผู้เจริญด้วยธรรมเป็นเหตุให้เจริญ ๕ ประการนี้แล ชื่อว่าย่อมเจริญด้วยธรรมเป็นเหตุ ให้เจริญอย่างประเสริฐ ชื่อว่า เป็นผู้ถือเอาสาระและถือเอาสิ่งประเสริฐแห่งกายไว้ได้”อริยสาวิกาผู้ใดย่อมเจริญด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา ทั้งสองฝ่าย อริยสาวิกาผู้เช่นนั้นจัดเป็นผู้มีศีล เป็นอุบาสิกา ชื่อว่าย่อมถือเอาสาระแห่งตนในโลกนี้ไว้ได้ ทีเดียว

๕. สากัจฉสูตร

ว่าด้วยคุณสมบัติของผู้ควรสนทนา ๕ ประการ

{๖๕} [๖๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ควรสนทนาด้วยของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาใน กถาปรารภสีลสัมปทาได้

(๒) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มาใน กถาปรารภสมาธิสัมปทาได้

(๓) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในกถาปรารภปัญญาสัมปทาได้

(๔) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในกถาปรารภวิมุตติสัมปทาได้

(๕) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ และเป็นผู้แก้ ปัญหาที่มาในกถาปรารภวิมุตติญาณทัสสนสัมปทาได้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นผู้ควรสนทนาด้วยของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย”

๖. สาชีวสูตร

ว่าด้วยคุณสมบัติของผู้ควรอยู่ร่วมกันได้

{๖๖} [๖๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ควรดำรงชีพร่วมกันได้ของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในกถาปรารภสีลสัมปทาได้

(๒) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในกถาปรารภสมาธิสัมปทาได้

(๓) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในกถาปรารภปัญญาสัมปทาได้

(๔) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติ และเป็นผู้แก้ปัญหาที่มา ในกถาปรารภวิมุตติสัมปทาได้

(๕) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ และเป็นผู้แก้ ปัญหาที่มาในกถาปรารภวิมุตติญาณทัสสนสัมปทาได้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นผู้ควรดำรงชีพร่วมกันได้ของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย”