๗. อัปปสุปติสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อปฺปํ รตฺติยา สุปนฺติ, พหุํ ชคฺคนฺติ. กตเม ปญฺจ? อิตฺถี ภิกฺขเว ปุริสาธิปฺปายา อปฺปํ รตฺติยา สุปติ, พหุํ ชคฺคติ. ปุริโส ภิกฺขเว อิตฺถาธิปฺปาโย อปฺปํ รตฺติยา สุปติ, พหุํ ชคฺคติ. โจโร ภิกฺขเว อาทานาธิปฺปาโย อปฺปํ รตฺติยา สุปติ, พหุํ ชคฺคติ. ราชา (๑) ภิกฺขเว ราชกรณีเยสุ ยุตฺโต อปฺปํ รตฺติยา สุปติ, พหุํ ชคฺคติ. ภิกฺขุ ภิกฺขเว วิสญฺโญคาธิปฺปาโย อปฺปํ รตฺติยา สุปติ, พหุํ ชคฺคติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อปฺปํ รตฺติยา สุปนฺติ, พหุํ ชคฺคนฺตีติ. สตฺตมํ.

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้ หลับน้อย ตื่นมากในราตรี

บุคคล ๕ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. สตรีหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์บุรุษ

๒. บุรุษหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์สตรี

๓. โจรหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์จะลักทรัพย์

๔. พระราชาผู้ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจทรงหลับน้อยตื่นมาก

๕. ภิกษุผู้มุ่งถึงธรรมที่ปราศจากสังโยชน์ หลับน้อยตื่นมาก

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้แล หลับน้อย ตื่นมากในราตรี

อัปปังสุปติสูตรที่ ๗ จบ