พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · พราหมณวรรค
๗. วัสสสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในพราหมณวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ พราหมณวรรค วัสสสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๓๗–๓๓๘
ข้อที่หมู่หนอนมีสีขาว ศีรษะดำ ได้ไต่ขึ้นจากเท้าของตถาคตอรหันต สัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนแต่ตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่ ปกปิด ตลอดถึงชาณุมณฑล นี้เป็นมหาสุบินอย่างที่ ๓ ปรากฏเพื่อเป็นนิมิตให้ทราบ ว่าคฤหัสถ์ผู้นุ่งห่มผ้าขาวจำนวนมากได้ถึงตถาคตว่าเป็นสรณะตลอดชีวิต
ข้อที่นก ๔ ชนิดมีสีต่าง ๆ กัน บินมาจากทิศทั้ง ๔ ตกลงแทบเท้าของ ตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนแต่ตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์ อยู่ แล้วกลับกลายเป็นสีขาวทุกตัว นี้เป็นมหาสุบินอย่างที่ ๔ ปรากฎเพื่อเป็น นิมิตให้ทราบว่าวรรณะทั้ง ๔ เหล่านี้ คือ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร ออกจากเรือนมาบวชในธรรมวินัยที่ตถาคตประกาศแล้วก็ทำให้แจ้งซึ่งวิมุตติ อันยอดเยี่ยมได้ข้อที่ตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนแต่ตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยัง เป็นโพธิสัตว์อยู่ เดินไปมาบนภูเขาคูถลูกใหญ่ แต่ไม่แปดเปื้อนคูถ นี้เป็น มหาสุบินอย่างที่ ๕ ปรากฏเพื่อเป็นนิมิตให้ทราบว่าตถาคตได้จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภสัชบริขารแล้วไม่ลุ่มหลง ไม่หมกมุ่น ไม่พัวพัน มีปกติเห็นโทษ มีปัญญาเปลื้องตนออกบริโภคดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาสุบิน ๕ ประการนี้ปรากฏแก่ตถาคตอรหันต สัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนแต่ตรัสรู้ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่”
๗. วัสสสูตร
ว่าด้วยอันตรายของฝน ๕ ประการ
{๑๙๗} [๑๙๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อันตรายของฝนมี ๕ ประการนี้ซึ่งพวก นักพยากรณ์รู้ไม่ได้ สายตาของพวกนักพยากรณ์หยั่งไม่ถึง อันตราย ๕ ประการ คืออะไรบ้าง คือ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เตโชธาตุในเบื้องบนอากาศกำเริบไปทั่ว เมฆ ที่เกิดขึ้นย่อมกระจายไปเพราะเตโชธาตุกำเริบนั้น นี้เป็นอันตรายของฝนประการที่ ๑ ซึ่งพวกนักพยากรณ์รู้ไม่ได้ สายตาของพวกนักพยากรณ์หยั่งไม่ถึงอีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย วาโยธาตุในเบื้องบนอากาศกำเริบไปทั่ว เมฆ ที่เกิดขึ้นย่อมกระจายไปเพราะวาโยธาตุกำเริบนั้น นี้เป็นอันตรายของฝน ข้อที่ ๒ ซึ่งพวกนักพยากรณ์รู้ไม่ได้ สายตาของพวกนักพยากรณ์หยั่งไม่ถึงอีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย อสุรินทราหูใช้ฝ่ามือรับนํ้าแล้วทิ้งลงในมหาสมุทร นี้เป็นอันตรายของฝนประการที่ ๓ ซึ่งพวกนักพยากรณ์รู้ไม่ได้ สายตา ของพวกนักพยากรณ์หยั่งไม่ถึงอีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย วัสสวลาหกเทพบุตรประมาทเสีย นี้เป็น อันตรายของฝนประการที่ ๔ ซึ่งพวกนักพยากรณ์รู้ไม่ได้ สายตาของพวกนัก พยากรณ์หยั่งไม่ถึง
อีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย พวกมนุษย์ไม่ตั้งอยู่ในธรรม นี้เป็นอันตราย ของฝนประการที่ ๕ ซึ่งพวกนักพยากรณ์รู้ไม่ได้ สายตาของพวกนักพยากรณ์ หยั่งไม่ถึง
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อันตรายของฝน ๕ ประการนี้แลซึ่งพวกนักพยากรณ์รู้ไม่ได้ สายตาของพวกนักพยากรณ์หยั่งไม่ถึง”
๘. วาจาสูตร
ว่าด้วยองค์แห่งวาจาสุภาษิต ๕ ประการ
{๑๙๘} [๑๙๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วาจาประกอบด้วยองค์ ๕ ประการจัด เป็นวาจาสุภาษิต ไม่เป็นทุพภาษิต เป็นวาจาไม่มีโทษ และวิญญูชนไม่ตำหนิ องค์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
จบ ๗. วัสสสูตร