๗. วัสสสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว วสฺสสฺส อนฺตรายา, ยํ เนมิตฺตา (๑) น ชานนฺติ, ยตฺถ เนมิตฺตานํ จกฺขุํ นกฺกมติ. กตเม ปญฺจ? อุปริ ภิกฺขเว อากาเส เตโชธาตุ ปกุปฺปติ, เตน อุปฺปนฺนา เมฆา ปฏิวิคจฺฉนฺติ. อยํ ภิกฺขเว ปฐโม วสฺสสฺส อนฺตราโย. ยํ เนมิตฺตา น ชานนฺติ, ยตฺถ เนมิตฺตานํ จกฺขุํ นกฺกมติ.

ปุน จปรํ ภิกฺขเว อุปริ อากาเส วาโยธาตุ ปกุปฺปติ, เตน อุปฺปนฺนา เมฆา ปฏิวิคจฺฉนฺติ. อยํ ภิกฺขเว ทุติโย วสฺสสฺส อนฺตราโย. ยํ เนมิตฺตา น ชานนฺติ, ยตฺถ เนมิตฺตานํ จกฺขุํ นกฺกมติ.

ปุน จปรํ ภิกฺขเว ราหุ อสุรินฺโท ปาณินา อุทกํ ปฏิจฺฉิตฺวา (๒) มหาสมุทฺเท ฉฑฺเฑติ. อยํ ภิกฺขเว ตติโย วสฺสสฺส อนฺตราโย. ยํ เนมิตฺตา น ชานนฺติ, ยตฺถ เนมิตฺตานํ จกฺขุํ นกฺกมติ.

ปุน จปรํ ภิกฺขเว วสฺสวลาหกา เทวปุตฺตา (๓) ปมตฺตา โหนฺติ. อยํ ภิกฺขเว จตุตฺโถ วสฺสสฺส อนฺตราโย. ยํ เนมิตฺตา น ชานนฺติ, ยตฺถ เนมิตฺตานํ จกฺขุํ นกฺกมติ.

ปุน จปรํ ภิกฺขเว มนุสฺสา อธมฺมิกา โหนฺติ. อยํ ภิกฺขเว ปญฺจโม วสฺสสฺส อนฺตราโย, ยํ เนมิตฺตา น ชานนฺติ, ยตฺถ เนมิตฺตานํ จกฺขุํ นกฺกมติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ วสฺสสฺส อนฺตรายา, ยํ เนมิตฺตา น ชานนฺติ, ยตฺถ เนมิตฺตานํ จกฺขุํ นกฺกมตีติ. สตฺตมํ.

ภิกษุทั้งหลาย อันตรายของฝน ๕ ประการนี้ ซึ่งพวกหมอดูรู้ไม่ได้ สายตาของพวกหมอดูหยั่งไม่ถึง

อันตราย ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เตโชธาตุ กำเริบบนอากาศ เมฆที่เกิดขึ้นย่อมกระจายไป เพราะ เตโชธาตุที่กำเริบนั้น นี้เป็นอันตรายของฝนประการที่ ๑ ซึ่งพวก หมอดูรู้ไม่ได้ สายตาของพวกหมอดูหยั่งไม่ถึง๒. วาโยธาตุกำเริบบนอากาศ เมฆที่เกิดขึ้นย่อมกระจายไป เพราะ วาโยธาตุที่กำเริบนั้น นี้เป็นอันตรายของฝนประการที่ ๒ ซึ่งพวก หมอดูรู้ไม่ได้ สายตาของพวกหมอดูหยั่งไม่ถึง๓. อสุรินทราหูใช้ฝ่ามือรับน้ำแล้วทิ้งลงในมหาสมุทร นี้เป็นอันตราย ของฝนประการที่ ๓ ซึ่งพวกหมอดูรู้ไม่ได้ สายตาของพวกหมอดู หยั่งไม่ถึง๔. วัสสวลาหกเทพบุตรเป็นผู้ประมาท นี้เป็นอันตรายของฝนประการ ที่ ๔ ซึ่งพวกหมอดูรู้ไม่ได้ สายตาของพวกหมอดูหยั่งไม่ถึง

๕. พวกมนุษย์เป็นผู้ไม่ดำรงอยู่ในธรรม นี้เป็นอันตรายของฝนประการ ที่ ๕ ซึ่งพวกหมอดูรู้ไม่ได้ สายตาของพวกหมอดูหยั่งไม่ถึง

ภิกษุทั้งหลาย อันตรายของฝน ๕ ประการนี้แล ซึ่งพวกหมอดูรู้ไม่ได้ สายตา ของพวกหมอดูหยั่งไม่ถึง

วัสสสูตรที่ ๗ จบ