๙. จังกมสูตร เล่ม ๒๒

๙. จังกมสูตร

ว่าด้วยอานิสงส์แห่งการจงกรม ๕ ประการ

{๒๙} [๒๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการจงกรมมี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุผู้เดินจงกรม(๑) ย่อมเป็นผู้อดทนต่อการเดินทางไกล

(๒) ย่อมเป็นผู้อดทนต่อการบำเพ็ญเพียร

(๓) ย่อมเป็นผู้มีอาพาธน้อย

(๔) อาหารที่ฉัน ดื่ม เคี้ยว ลิ้มไปแล้วย่อมย่อยไปโดยดี

(๕) สมาธิที่ได้เพราะการเดินจงกรมย่อมตั้งอยู่ได้นาน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการเดินจงกรมมี ๕ ประการนี้แล”

๑๐. นาคิตสูตร

ว่าด้วยการไม่ติดยศและไม่ให้ยศติดตน

[๓๐] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

{๓๐} สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จเที่ยวจาริกไปในแคว้นโกศล พร้อม ด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ ได้เสด็จถึงหมู่บ้านพราหมณ์ของชาวโกศลชื่ออิจฉา นังคลคาม ได้ยินว่า สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่ไพรสณฑ์ ชื่ออิจฉานังคละ ใกล้หมู่บ้านพราหมณ์ชื่ออิจฉานังคลคาม พราหมณ์และคฤหบดีชาวอิจฉานังคลคามได้สดับข่าวว่า “พระสมณ โคดมศากยบุตรทรงผนวชจากศากยตระกูลเสด็จถึงหมู่บ้านอิจฉานังคลคาม ประทับอยู่ที่ไพรสณฑ์ชื่ออิจฉานังคละ ใกล้หมู่บ้านพราหมณ์ชื่ออิจฉานังคลคาม ก็ชื่อเสียงอันงามของท่านพระสมณโคดมพระองค์นั้นขจรไปแล้วอย่างนี้ว่า ‘แม้เพราะเหตุนี้ ๆ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นทรงเป็นพระอรหันต์