arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · ทีฆจาริกวรรค

๓. อภินิวาสสูตร เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในทีฆจาริกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๓. อตินิวาสสุตฺต

๓. อตินิวาสสูตร

ว่าด้วยการอยู่ประจำที่นาน

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ ทีฆจาริกวรรค อภินิวาสสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๒ หน้า ๒๔๓–๒๔๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๖๕–๓๖๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา อภินิวาเส. (๑) กตเม ปญฺจ? พหุภณฺโฑ โหติ พหุภณฺฑสนฺนิจโย, พหุเภสชฺโช โหติ พหุเภสชฺชสนฺนิจโย, พหุกิจฺโจ โหติ พหุกรณีโย, อพฺยตฺโต (๒) กึกรณีเยสุ สํสฏฺโฐ วิหรติ คหฏฺฐปพฺพชิเตหิ อนนุโลมิเกน คิหิสํสคฺเคน, ตมฺหา จ อาวาสา ปกฺกมนฺโต สาเปกฺโข ปกฺกมติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา อภินิวาเส. ๑

ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสํสา สมวตฺถนิวาเส. (๓) กตเม ปญฺจ? น พหุภณฺโฑ โหติ น พหุภณฺฑสนฺนิจโย, น พหุเภสชฺโช โหติ น พหุเภสชฺชสนฺนิจโย, น พหุกิจฺโจ โหติ น พหุกรณีโย, พฺยตฺโต (๔) กึกรณีเยสุ, อสํสฏฺโฐ วิหรติ คหฏฺฐปพฺพชิเตหิ อนนุโลมิเกน คิหิสํสคฺเคน. ตมฺหา จ อาวาสา ปกฺกมนฺโต อนเปกฺโข ปกฺกมติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา สมวตฺถนิวาเสติ. ตติยํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. อตินิวาเส
  2. ๒ฉ.ม. พฺยตฺโต
  3. ๓ฉ.ม. สมวตฺถวาเส
  4. ๔ฉ.ม. น พยตฺโต
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. มีสิ่งของมาก สะสมสิ่งของมาก

๒. มีเภสัชมาก สะสมเภสัชมาก

๓. มีกิจมาก มีหน้าที่ที่จะต้องทำมาก ยึดติดในการงานที่จะพึงทำ

๔. อยู่คลุกคลีกับคฤหัสถ์และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีอย่างคฤหัสถ์อัน ไม่สมควร

๕. เมื่อจากอาวาสนั้นไป ก็จากไปทั้งที่ยังมีความห่วงใย

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่มีสิ่งของมาก ไม่สะสมสิ่งของมาก

๒. ไม่มีเภสัชมาก ไม่สะสมเภสัชมาก

๓. ไม่มีกิจมาก ไม่มีหน้าที่ที่จะต้องทำมาก ไม่ยึดติดในการงานที่จะ พึงทำ๔. ไม่อยู่คลุกคลีกับคฤหัสถ์และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีอย่างคฤหัสถ์ อันไม่สมควร

๕. เมื่อจากอาวาสนั้นไป ก็จากไปโดยไม่มีความห่วงใย

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

อตินิวาสสูตรที่ ๓ จบ

จบ ๓. อภินิวาสสูตร