arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · ทีฆจาริกวรรค

๕. กุลุปกสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในทีฆจาริกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ ทีฆจาริกวรรค กุลุปกสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๖๕–๓๖๕

หน้า ๓๖๕

๕. ปฐมกุลูปกสูตร

ว่าด้วยโทษของพระกุลุปกะ สูตรที่ ๑

{๒๒๕} [๒๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้มีอยู่ในภิกษุผู้เป็น กุลุปกะ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ต้องอาบัติเพราะเที่ยวไปโดยไม่บอกลา

(๒) ต้องอาบัติเพราะนั่งในที่ลับหูกับมาตุคาม

(๓) ต้องอาบัติเพราะนั่งในที่ลับตากับมาตุคาม

(๔) เมื่อแสดงธรรมแก่มาตุคามเกินกว่า ๕-๖ คำ ต้องอาบัติ

(๕) มากด้วยความดำริในกามอยู่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้แลมีอยู่ในภิกษุผู้เป็นกุลุปกะ”

๖. ทุติยกุลูปกสูตร

ว่าด้วยโทษของพระกุลุปกะ สูตรที่ ๒

{๒๒๖} [๒๒๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้ย่อมมีแก่ภิกษุผู้เป็น กุลุปกะ คลุกคลีอยู่ในตระกูลเกินเวลา โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เห็นมาตุคามเนือง ๆ

(๒) เมื่อมีการเห็น ก็มีการเกี่ยวข้อง

(๓) เมื่อมีการเกี่ยวข้อง ก็มีการคุ้นเคย

(๔) เมื่อมีการคุ้นเคย ก็ย่อมมีจิตจดจ่อ

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ภิกษุผู้เป็นกุลุปกะ หมายถึงภิกษุผู้เข้าถึงหรือใกล้ชิดตระกูลโดยได้รับปัจจัย ๔ ประจำ เป็นผู้มีความคุ้นเคยสนิทไปมาหาสู่คนในตระกูลหรือครอบครัวนั้นอยู่เสมอ (นัย วิ.อ. ๒/๔๐)

จบ ๕. กุลุปกสูตร ที่ ๑