๖. อนายุสสสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒

ปญฺจิเม ภิกฺขเว ธมฺมา อนายุสฺสา กตเม ปญฺจ อสปฺปายการี โหติ สปฺปาเย มตฺตํ น ชานาติ อปริณตโภชี จ โหติ ทุสฺสีโล จ ปาปมิตฺโต จ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ ธมฺมา อนายุสฺสา ๒ ฯ ปญฺจิเม ภิกฺขเว ธมฺมา อายุสฺสา กตเม ปญฺจ สปฺปายการี โหติ สปฺปาเย มตฺตํ ชานาติ ปริณตโภชี จ โหติ สีลวา จ กลฺยาณมิตฺโต จ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ ธมฺมา อายุสฺสาติ ฯ

๑ โป. ...ตุนฺติ ฯ ๒ โป. อนายุสฺสาติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นเหตุให้อายุสั้น ๕ ประการเป็นไฉน คือ บุคคลย่อมไม่กระทำความสบายแก่ตนเอง ๑ ไม่รู้จักประมาณในสิ่งที่สบาย ๑

บริโภคสิ่งที่ย่อยยาก ๑ เป็นคนทุศีล ๑ มีมิตรเลวทราม ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นเหตุให้อายุสั้น ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ เป็นเหตุให้อายุยืน ๕ ประการเป็นไฉนคือ บุคคลย่อมเป็นผู้ทำความสบายแก่ตนเอง ๑ รู้จักประมาณในสิ่งที่สบาย ๑ บริโภคสิ่งที่ย่อยง่าย ๑ เป็นผู้มีศีล ๑ มีมิตรดีงาม ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นเหตุให้อายุยืน ฯ

จบสูตรที่ ๖