พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · กกุธวรรค
๓. พยากรณสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในกกุธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ กกุธวรรค พยากรณสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๖๗–๑๖๗
๓. พยากรณสูตร
ว่าด้วยการพยากรณ์อรหัต ๕ ประการ
{๙๓} [๙๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การพยากรณ์อรหัต มี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ย่อมพยากรณ์อรหัตเพราะความเป็นผู้เขลา เพราะความเป็นผู้หลง
(๒) ผู้มีความปรารถนาลามก ผู้ถูกความอยากครอบงำ ย่อม พยากรณ์อรหัต
(๓) ย่อมพยากรณ์อรหัตเพราะบ้า เพราะจิตฟุ้งซ่าน
(๔) ย่อมพยากรณ์อรหัตเพราะความสำคัญว่าได้บรรลุ
(๕) ย่อมพยากรณ์อรหัตโดยถูกต้อง
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การพยากรณ์อรหัตมี ๕ ประการนี้แล”
๔. ผาสุวิหารสูตร
ว่าด้วยธรรมเครื่องอยู่เป็นสุข ๕ ประการ
{๙๔} [๙๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผาสุวิหารธรรม คือ ธรรมเครื่องอยู่เป็นสุข มี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) สงัดแล้วจากกาม สงัดแล้วจากอกุศลธรรม เข้าปฐมฌานที่มีวิตก มีวิจาร มีปีติและสุขอันเกิดแต่วิเวกอยู่
- ๑การพยากรณ์อรหัต หมายถึงการบอก เปิดเผย หรือแสดงนัยให้ผู้อื่นทราบว่าตนสำเร็จเป็นพระอรหันต์ (นัย องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๔)
จบ ๓. พยากรณสูตร