คัณฑสูตร เล่ม ๒๓

๑๕ เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว คณฺโฑ อเนกวสฺสคณิโก ตสฺสสฺสุ [๒] นว วณมุขานิ นว อเภทนมุขานิ ตโต ยงฺกิญฺจิ ปคฺฆเรยฺย อสุจิเยว ปคฺฆเรยฺย ทุคฺคนฺธํเยว ปคฺฆเรยฺย เชคุจฺฉิยํเยว ปคฺฆเรยฺย ยงฺกิญฺจิ ปสเวยฺย อสุจิเยว ปสเวยฺย ทุคฺคนฺธํเยว ปสเวยฺย เชคุจฺฉิยํเยว ปสเวยฺย คณฺโฑติ โข ภิกฺขเว อิมสฺเสตํ จาตุมฺมหาภูติกสฺส กายสฺส อธิวจนํ มาตาเปตฺติกสมฺภวสฺส โอทนกุมฺมาสูปจยสฺส อนิจฺจุจฺฉาทนปริมทฺทนเภทนวิทฺธํสนธมฺมสฺส ตสฺส ๓ นว วณมุขานิ นว อเภทนมุขานิ ตโต ยงฺกิญฺจิ ปคฺฆรติ อสุจิเยว ปคฺฆรติ ทุคฺคนฺธํเยว ปคฺฆรติ เชคุจฺฉิยํเยว ปคฆรติ ยงฺกิญฺจิ ปสวติ อสุจิเยว ปสวติ ทุคฺคนฺธํเยว ปสวติ เชคุจฺฉิยํเยว ปสวติ ตสฺมาติห ภิกฺขเว อิมสฺมึ กาเย นิพฺพินฺทถาติ ฯ

๑ ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๒ น คณฺฑสฺส ฯ ๓ ม. ตสฺสสฺสุ คณฺฑสฺส ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนฝีที่เกิดขึ้นหลายปี ฝีนั้นพึงมีปากแผล ๙ แห่งมีปากแผลที่ยังไม่แตก ๙ แห่ง สิ่งใดสิ่งหนึ่งจะพึงไหลออกจากปากแผลนั้น สิ่งนั้นเป็นของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น น่าเกลียดทั้งนั้น สิ่งใดสิ่งหนึ่งพึงไหลเข้า สิ่งนั้นเป็นของไม่สะอาดมีกลิ่นเหม็น น่าเกลียดทั้งนั้นฉันใด คำว่าฝีนี้แล เป็นชื่อของกายอันประกอบด้วยมหาภูตรูป ๔ นี้ มีมารดาบิดาเป็นแดนเกิด เจริญขึ้นด้วยข้าวสุกและขนมสด มีความไม่เที่ยง ต้องลูบไล้นวดฟั้นมีความกระจัดกระจายเป็นธรรมดา กายนั้นมีปากแผล ๙ แห่ง มีปากแผลที่ยังไม่แตก ๙ แห่ง สิ่งใดสิ่งหนึ่งย่อมไหลออกจากปากแผลนั้น สิ่งนั้นเป็นของไม่สะอาดมีกลิ่นเหม็น

น่าเกลียดทั้งนั้น สิ่งใดสิ่งหนึ่งย่อมไหลเข้า สิ่งนั้นเป็นของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น น่าเกลียดทั้งนั้น ฉันนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนั้นแหละ เธอทั้งหลายจงเบื่อหน่ายในกายนี้ ฯ

จบสูตรที่ ๕