arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ · สัมโพธวรรค

อาหุเนยยสูตร เล่ม ๒๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในสัมโพธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๐. อาหุเนยยสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ สัมโพธวรรค อาหุเนยยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๓ หน้า ๔๔๙–๔๕๐

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๙ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ควรแก่ของต้อนรับ ควรแก่ทักษิณา ควรแก่การทำอัญชลี เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยม ของโลกบุคคล ๙ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. พระอรหันต์

๒. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตตผล

๓. พระอนาคามี

๔. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล

๕. พระสกทาคามี

๖. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งสกทาคามิผล

๗. พระโสดาบัน

๘. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งโสดาปัตติผล

๙. โคตรภูบุคคล

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๙ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

อาหุเนยยสูตรที่ ๑๐ จบ

สัมโพธิวรรคที่ ๑ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สัมโพธิสูตร ๒. นิสสยสูตร

๓. เมฆิยสูตร ๔. นันทกสูตร

๕. พลสูตร ๖. เสวนาสูตร

๗. สุตวาสูตร ๘. สัชฌสูตร

๙. ปุคคลสูตร ๑๐. อาหุเนยยสูตร

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑โคตรภูบุคคล หมายถึงท่านผู้เจริญวิปัสสนามีกำลังสูงสุด จิตอยู่ในหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างปุถุชนกับโสดาปัตติมรรค (องฺ.นวก.อ. ๓/๘-๑๐/๒๙๑)

จบ อาหุเนยยสูตร