พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ · สัมโพธวรรค
ปุคคลสูตร เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในสัมโพธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ สัมโพธวรรค ปุคคลสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๔๗๗–๔๗๗
ปลงภาระได้แล้ว บรรลุประโยชน์ตนแล้ว มีกิเลสเครื่องประกอบสัตว์ไว้ ในภพหมดสิ้นแล้ว หลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบ ภิกษุนั้นเป็นผู้ไม่อาจที่จะ ประพฤติล่วงฐานะ ๙ ประการนี้ได้”
๙. ปุคคลสูตร
ว่าด้วยบุคคล ๙ ประเภท
{๒๑๓} [๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๙ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคล ๙ ประเภท คืออะไรบ้าง คือ
(๑) พระอรหันต์ (๒) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อความเป็นพระอรหันต์
(๓) พระอนาคามี (๔) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล
(๕) พระสกทาคามี (๖) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล
(๗) พระโสดาบัน (๘) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล
(๙) ปุถุชน
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๙ ประเภทนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลก”
๑๐. อาหุเนยยสูตร
ว่าด้วยบุคคลผู้เป็นเนื้อนาบุญ ๙ ประเภท
{๒๑๔} [๑๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๙ ประเภทนี้เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ เป็นผู้ควรแก่ของต้อนรับ เป็นผู้ควรแก่ของทำบุญ เป็นผู้ควรทำอัญชลี เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า บุคคล ๙ ประเภท คืออะไรบ้าง คือ
จบ ปุคคลสูตร