๕. วรรค ที่ ๕ เล่ม ๒๓

(๑๐) ๕. ราคเปยยาล

ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุรู้ยิ่งราคะ

{๒๘๑} [๙๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญธรรม ๙ ประการเพื่อรู้ยิ่งราคะ ธรรม ๙ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) อสุภสัญญา (๒) มรณสัญญา

(๓) อาหาเรปฏิกูลสัญญา (๔) สัพพโลเกอนภิรตสัญญา

(๕) อนิจจสัญญา (๖) อนิจเจทุกขสัญญา

(๗) ทุกเขอนัตตสัญญา (๘) ปหานสัญญา

(๙) วิราคสัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญธรรม ๙ ประการนี้ เพื่อรู้ยิ่งราคะ” (๑)

{๒๘๒} [๙๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญธรรม ๙ ประการ เพื่อรู้ยิ่งราคะ ธรรม ๙ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ปฐมฌาน (๒) ทุติยฌาน

(๓) ตติยฌาน (๔) จตุตถฌาน

(๕) อากาสานัญจายตนฌาน (๖) วิญญาณัญจายตนฌาน

(๗) อากิญจัญญายตนฌาน (๘) เนวสัญญานาสัญญายตนฌาน

(๙) สัญญาเวทยิตนิโรธ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญธรรม ๙ ประการนี้ เพื่อรู้ยิ่งราคะ” (๒)

{๒๘๓} [๙๕-๑๑๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญธรรม ๙ ประการเพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละ เพื่อความหมดไป เพื่อความเสื่อมไป เพื่อความคลายไป เพื่อความดับไป เพื่อสละ เพื่อสละคืนซึ่งราคะ ...” (๓-๒๐)

[๑๑๓-๔๓๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญธรรม ๙ ประการเพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละ เพื่อความหมดไป เพื่อความเสื่อมไป เพื่อความคลายไป เพื่อความดับไป เพื่อสละ เพื่อสละคืนซึ่งโทสะ ... โมหะ ... โกธะ (ความโกรธ) ... อุปนาหะ (ความผูกโกรธ) ... มักขะ (ความลบหลู่คุณท่าน) ... ปลาสะ (ความตีเสมอ) ... อิสสา (ความริษยา) ... มัจฉริยะ (ความตระหนี่) ... มายา (มารยา) ... สาเถยยะ (ความโอ้อวด) ... ถัมภะ (ความหัวดื้อ) ... สารัมภะ (ความแข่งดี) ... มานะ (ความถือตัว) ... อติมานะ (ความดูหมิ่นเขา) ... มทะ (ความมัวเมา) ... ปมาทะ (ความประมาท) ... ” (๒๑-๓๔๐)พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้จบแล้ว ภิกษุเหล่านั้นยินดีชื่นชมพระภาษิตของพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วแล

จบ ราคเปยยาล

จบ พระบาลีนวกนิบาต